Zamek w Nowej Czetwertni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Nowej Czetwertni
Państwo  Ukraina
Miejscowość Borowicze
Typ budynku zamek
Inwestor Jacek Czetwertyński
Ukończenie budowy 1585 r.
Pierwszy właściciel Jacek Czetwertyński
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Zamek w Nowej Czetwertni
Zamek w Nowej Czetwertni
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Nowej Czetwertni
Zamek w Nowej Czetwertni
Ziemia51°02′41″N 25°28′31″E/51,044722 25,475278

Zamek w Nowej Czetwertni – zamek wybudowany przez Jacka Czetwertyńskiego w 1585 r.[1] nad Styrem[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie własność Aleksandra Świętopełkowicza z książąt kijowskich, który pierwszy zaczął się pisać ks. Świętopełkiem na Czetwertni. Wówczas miejscowość przybrała nazwę Starej Czetwertni, odkąd sąsiednią wieś Borowicze, po wzniesieniu w niej zamku zaczęto nazywać Nową Czetwetnią[3]. Budowla znajdowała się nad Styrem[3] a ochraniały ją ziemne wały[1]. Jacek Czetwertynski ożenił się z Katarzyną Bokijówną[1] i miał z nią córkę Annę i synów Stefana i Fedora[4]. W XVI w. zamek drogą wiana znalazł się w posiadaniu ks. Janusza Zbarskiego, wojewody bracławskiego, ożenionego z Anna Czetwertyńska[2][5]. Po wygaśnięciu rodu Zbarskich w 1625 r. miejscowość wróciła do Czetwertyńskich[2]. Pod koniec XIX w. własność Heliodora Czetwertyńskiego[2]. W XIX w. wieś kupił Kopczerow[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nowa Czetwertnia. [dostęp 1.9.13].
  2. a b c d Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XV cz. 1. Warszawa: 1880-1902, s. 371.
  3. a b Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I. Warszawa: 1880-1902, s. 852.
  4. Jacek Czetwertynski. [dostęp 12.12.13].
  5. Informację tę podaje regiment pob. z 1589 roku
  6. Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929. wolyn.ovh.org. [dostęp 12.12.2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XV cz. 1, W-wa, 1880–1902, s. 371.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]