Zamek w Żydaczowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Żydaczowie (nieistniejący)
Ilustracja
Zamkowe wzgórze
Państwo  Ukraina
Miejscowość Żydaczów
Typ budynku zamek
Rozpoczęcie budowy 1310
Ukończenie budowy 1370
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Zamek w Żydaczowie (nieistniejący)
Zamek w Żydaczowie (nieistniejący)
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Żydaczowie (nieistniejący)
Zamek w Żydaczowie (nieistniejący)
Ziemia49°22′N 24°07′E/49,366667 24,116667

Zamek w Żydaczowie – zamek wybudowany za czasów króla Polski Kazimierza Wielkiego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za czasów Kazimierza Wielkiego Żydaczów posiadał zamek obwarowany wałami i parkanami. Węgierska załoga, osadzona w zamku przez króla Polski Ludwika Węgierskiego, została z niego usunięta dopiero osiem lat po śmierci króla w 1390 r. Jan z Czyżowa, kasztelan krakowski, starosta żydaczowski wydał w 1448 r. przywilej następującej treści: Pragnąć dobra i bezpieczeństwa mieszkańców, przychyliłem się do ich próśb. Mieszkańcy nie na mocy żadnego prawa, lecz z wolnej i dobrej swojej woli, wybudowali część warowni, pod warunkiem, że jeśli w następstwie czasu, zamek częściowo lub całkowicie ulegnie zniszczeniu, obywatele nie będą zobowiązani i zmuszani do jego odbudowania lub naprawy[1]. Zapewnił również, że żadnych straży, ani wart w zamku pełnić nie będą. Jednak w razie napadu pogan do wspólnej obrony powinni przystąpić wszyscy mieszkańcy[1]. Król Polski Kazimierz Jagiellończyk w Pyzdrach 17 grudnia 1474 r. pozwolił Feliksowi z Paniowa, swojemu dworzaninowi wykupić od Jana z Pilczy, kasztelana krakowskiego zamek wraz z miastem. Król Polski Stanisław August Poniatowski w postanowieniu z 1767 r. napisał: Michał Rzewuski, wojewoda podolski, zamierza dla dobra powszechnego z dużym własnym nakładem doprowadzić spustoszały zamek do właściwego stanu. Z tego więc powodu król pozwala pociągnąć mieszczan do podwód, w okręgu do 10 mil i nie częściej jak dwa razy w roku, do końca jego życia[1].

Architektura, wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Według lustracji z 1662 r. zamek znajdował się na górze za miastem i był otoczony wałem. Na zamku miejscami stał parkan, który był podbity gontami. Wewnątrz zamku były cztery izby i nowa kaplica a na około stały cztery baszty. Wyposażenie zamku stanowiło osiem moździerzy i hakownic[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV. Warszawa: 1880-1902, s. 880-81.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]