Zamek w Nowomalinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Nowomalinie
Ilustracja
Ruiny kaplicy zamkowej
Państwo  Ukraina
Miejscowość Nowomalin
Ukończenie budowy XIV w.
Ważniejsze przebudowy XVII w.
Pierwszy właściciel Świdrygiełło, Jeło-Malińscy, Sosnowscy, Falkowscy, Chodkiewiczowie, Dowgiałłowie
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Zamek w Nowomalinie
Zamek w Nowomalinie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Nowomalinie
Zamek w Nowomalinie
Ziemia50°17′53″N 26°21′59″E/50,298056 26,366389

Zamek w Nowomalinie – zbudowany został w XIV w.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1392 r. i dotyczy nadania jakie zrobił król Władysław Jagiełło na rzecz ks. Skirgiełły[2]. Otrzymał on między innymi powiat krzemieniecki i inne, do których należała okolica Nowomalina[2] i wybudował tutaj ogromny zamek, który nazwał Głuchy[2]. Książę rozbudował niewielką warownię na początku XV w. Od 1430 r. zamek znajduje się w rękach Jeło Malińskiego, sługi księcia, który zamek z lasami i okolicznymi obszarami ziemi jemu podarował[2]. Starosta Jan Kanty Maliński w XVIII w. zmienił nazwę miejscowości Głuchy na Nowomalin[2].

Pałac[edytuj | edytuj kod]

W 1802 r. w wyniku podziału majątku jest własnością rodziny Sosnowskich[2] i przeżywa ponowny rozkwit. Na początku XIX w. w obrębie starego zamku, wzniesiony zostaje pałac. Podczas podziału majątku Sosnowski dał słowo, że nie będzie w zamku mieszkał, dlatego stajnię murowaną przy zamku przerobił na elegancki dom mieszkalny, przy nim zbudował oranżerię i połączył z domem dwie dotykające baszty, w jednej urządził sypialny okrągły pokój, a w drugiej kredens. Trzecią basztę przerobił na kaplicę, a czwartą pozostawił po dawnemu. Założył ogród angielski. Naprzeciw zamku wystawił ogromnych rozmiarów stajnię, jako wielki znawca utrzymywał stajnię koni rasy polskiej, angielskiej i arabskiej[2]. Następne lata to częste zmiany właścicieli, a byli nimi rodziny: Falkowskich, Chodkiewiczów i Dowgiałłów do 1939 r.[1] Podczas II wojny światowej zamek uległ zniszczeniu i pozostały jedynie zrujnowane fragmenty murów[1]. Dziś zielsko porosło na dziedzińcu, ściany zamku i innych zabudowań niebielone, z tynku opadają[2].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Zamek zbudowany był na planie pięcioboku, z dużym wewnętrznym dziedzińcem, z basztami w narożach a wjazd do środka prowadził przez bramę i zwodzony most. Budowlę z trzech stron otaczała woda. Na początku XIX w. powstaje między innymi kaplica z pięcioma wieżyczkami w miejscu zniszczonej baszty północnej. Rozbudowany i wyremontowany jest w tym okresie jedną z najokazalszych budowli na Wołyniu[1].

Dziś z zamku pozostały jedynie zarysy murów oraz ściany kaplicy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Nowomalin. [dostęp 26.8.13].
  2. a b c d e f g h Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII. Warszawa: 1880–1902, s. 264-65.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII, Warszawa, 1880–1902, s. 264-65.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]