Pałac w Zaleszczykach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Zaleszczykach
Ilustracja
Pałac w 2011 r.
Państwo  Ukraina
Miejscowość Zaleszczyki
Typ budynku Pałac
Inwestor Poniatowscy herbu Ciołek
Ukończenie budowy XVIII w.
Ważniejsze przebudowy 1831 r.
Pierwszy właściciel Poniatowscy
Kolejni właściciele baron Leon Antoni Brunicki (1811-1866)[1], Brudniccy, Turnau
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Pałac w Zaleszczykach
Pałac w Zaleszczykach
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac w Zaleszczykach
Pałac w Zaleszczykach
Ziemia48°38′N 25°44′E/48,633333 25,733333

Pałac w Zaleszczykach – wybudowany przez Poniatowskich w końcu XVIII wieku, przebudowany przez barona Leona Antoniego Brunickiego (1811-1866) w 1831.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W pałacu mieszkał książę Józef Poniatowski. W XIX wieku własność Brunickich[2] i do 1939 r. rodziny Turnau. Ostatnią właścicielką pałacu była baronowa Stella Turnau (1867-1938), żona Augusta Turnaua (1865-1924)[3]. Po 1945 r. usunięto kartusz herbowy i przerobiono budynek na szpital. Piętrowy pałac z wysuniętymi do przodu skrzydłami (ryzalitami), w środkowej części pod balkonem znajduje się główne wejście. Skrzydła dzielone pilastrami na modłę jońską. Ściany zwieńczone gzymsem. Obiekt przed II wojną światową otaczał park angielski, który sięgał plaży nad Dniestrem. W parku znajdowały się okazy drzew, z których warto wymienić: kłęk kanadyjski, miłorząb japoński, tulipanowiec amerykański.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Nicieja, Moje Kresy. Zaleszczyki - miasto słońca cz. 1, 10 września 2011
  2. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 9: Województwo podolskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 390-392, ISBN 83-04-04268-1, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  3. syn Józefa Turnaua i Klotyldy Fejervary de Keresztes, córki premiera Węgier

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]