Zamek w Horożance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Horożance
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Miejscowość Horożanka
Typ budynku zamek
Ukończenie budowy XVI
Ważniejsze przebudowy XIX
Pierwszy właściciel Makowieccy
Kolejni właściciele Chojeccy, Stanisław Malinowski,
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Zamek w Horożance
Zamek w Horożance
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Horożance
Zamek w Horożance
Ziemia49°09′N 24°55′E/49,150000 24,916667

Zamek w Horożance – obronny zameczek wybudowany w XVI w. przez ród Makowieckich herbu Pomian[1].

Położenie, historia[edytuj | edytuj kod]

Warownia usytuowana była na zachodnim brzegu Horożanki, która jest dopływem Dniestru[2]. Zamek w trakcie wielu wojen i napaści był niszczony, po czym zawsze stawiano go na nowo[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Do budowy zamku zastosowano grubo ciosany kamień. Warownia wybudowana na rzucie prostokąta składała się z budynku mieszkalnego z basztami na rogach, który otaczał spory wał i fosa. Do budynku prowadziła sień przechodząca w korytarz. Z korytarza można było dostać się do paru pokoi[1]. Wjazd do zamku wiódł przez most zwodzony. Pod budynkiem mieszkalnym znajdowały się piwnice z tunelem ucieczkowy do lasu długośi 5 km. W kolejnych latach wejście do tunelu zamurowano. W XIX w. rozebrano średniowieczny most zwodzony, zniwelowano wały ziemne i zasypano fosy[1].

Dwór[edytuj | edytuj kod]

Przez wieki warownia zamieniła się w ruinę, na której resztkach zbudowano dwór[2]. Do starej kondygnacji z ciosanego kamienia dobudowano drugą z cegły i drewna. Resztki baszt przebudowano na pokoje basztowe a całość nakryto czterospadowym dachem. Parter wiekowego zamku oraz gotyckie piwnice stały się ozdobą nowego wybudowanego dworu. Na początku XIX w. majątek należał do rodu Chojeckich, a następnie do Stanisława Malinowskiego od 1850 r.[2] herbu Ślepowron, który miał trzy córki. Horożanka przypadła Joannie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Horożanka. [dostęp 10.8.13].
  2. a b c Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. III. Warszawa: 1880–1902, s. 155.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. III, Warszawa, 1880–1902, s. 154-55.
  • Aftanazy Roman, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, T. 7, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, Warszawa, 1995, ​ISBN 83-04-03701-7​ całość, ​ISBN 83-04-04229-0​ t. 7, ss. 74-76

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]