Zamek w Szumbarze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Szumbarze
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Miejscowość Szumbar
Typ budynku zamek
Ukończenie budowy XVI w.
Właściciel Bohowitynowie, Wacław Bohowityn Szumbarski, Zofia Bohowityn, Michał Wiśniowiecki, Błędowscy, Michał Błędowski, Andrzej Błędowski, Franciszka Błędowska
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Zamek w Szumbarze
Zamek w Szumbarze
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Szumbarze
Zamek w Szumbarze
Ziemia50°02′16″N 26°01′20″E/50,037778 26,022222

Zamek w Szumbarze – zamek zbudowany w XVI w. przez rodzinę Bohowitynów[1].

Położenie, architektura[edytuj | edytuj kod]

Budowla wzniesiona została na 60 metrowej górze leżącej nad rzeką Wilią z trzech stron wodą oblanej[2]. Zamek otaczały wały a wewnątrz nich znajdowały się zamkowe zabudowania. Z początkiem XX w. po zamku pozostały fundamenty budynku i ślady otaczających go ziemnych okopów[2]. Ziemie te nadał Bohowitynom król Polski Zygmunt I Stary w 1513 r.[2]

Właściciele[edytuj | edytuj kod]

Gdy umiera ostatni z rodu Wacław Bohowityn Szumbarski, chorąży wołyński[2] zamek należy do wdowy po nim Zofii z Czartoryskich Bohowitynowej[2]. Z kolei po jej śmierci zamek przechodzi na własność jej braci Czartoryskich. Ci odstępują budowlę staroście Michałowi Wiśniowieckiemu, księciu owruckiemu. Następnie właścicielami zamku i ziem zostaje rodzina Błędowskich[2] herbu Nałęcz, która nabyła zamek od Wiśnowieckich lub otrzymała go w darze[2]. W 1727 r. właścicielka Szumbaru Franciszka z Horbowskich Błędowska, żona Andrzeja Błędowskiego, miecznika nowogrodzkiego[2], sprowadziła do miasta zakon trynitarzy i uczyniła im zapis w postaci pieniędzy i zamku. Jednakże po jej śmierci spadkobiercy zakwestionowali tenże zapis i trynitarze opuścili miasto[1] i udali się do Krzemieńca[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szumbar. [dostęp 7.09.2013].
  2. a b c d e f g h i Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII. Warszawa: 1880-1902, s. 71-72.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII, Warszawa, 1880–1902, s. 71-72.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]