Kapuściany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kapuściany
Ilustracja
Fragment pałacu zbudowanego przez Ignacego Szczeniowskiego
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Vinnytsia Oblast.svg winnicki
Rejon trostianecki
Wysokość 242 m n.p.m.
Populacja 
• liczba ludności

2061
Nr kierunkowy +380 4343
Kod pocztowy 24332
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Kapuściany
Kapuściany
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kapuściany
Kapuściany
Ziemia48°31′57″N 29°01′43″E/48,532500 29,028611
Portal Portal Ukraina

Kapuściany[1] (ukr. Капустяни[2]) – wieś na Ukrainie w rejonie trostianeckim, obwodu winnickiego, na wschodnim Podolu.

W czasach I Rzeczypospolitej wieś leżała w województwie bracławskim w prowincji małopolskiej Korony Królestwa Polskiego. Wieś należała do wojewody sandomierskiego i lubelskiego Jana Tarły[3]. W 1789 była prywatną wsią należącą do Potockich[4]. Odpadła od Polski w wyniku II rozbioru[5]. Pod zaborami należała do Szczeniowskich[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pałac Szczeniowskich na starej fotografii
  • zamek istniejący w XVI w. własność Czerlenkowskich
  • stary pałac nad Bohem, w części w ruinie, z dwiema okrągłymi wieżami, z czworobocznym kasztelem od zachodu. Własność Tytusa Szczeniowskiego[6].
  • piętrowy pałac wybudowany pod koniec XIX w. w stylu angielskiego gotyku (neogotyckim) przez Ignacego Szczeniowskiego[7] według projektu architekta Szille z Kijowa. Posiadał portyk z wieżą nad wejściem. Skrzydła niższe kryte dachem czterospadowym[6]. Majątek Kapuściany należał do Szczeniowskich.

Urodzeni[edytuj | edytuj kod]

  • Ignacy Szczeniowski - urodził się w miejscowości, polski inżynier, minister przemysłu i handlu II RP .

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kapuściany (1), wł. Szczeniowskich w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  2. Kapuściany na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
  3. Wiesław Bondyra, Dobra ziemskie Tarłów w Małopolsce w czasach saskich, w: Tarłowie. Z dziejów kulturalnych, gospodarczych i politycznych rodu, Janowiec 2009, s. 52.
  4. Мykoła Krykun, Воєводства Правобережної України у XVI-XVIII століттях: Статті і матеріали, Lwów 2012, s. 522
  5. Zygmunt Gloger Geografia historyczna ziem dawnej Polski. Województwo Bracławskie.
  6. a b Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1928, s. 34.
  7. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 10: Województwo bracławskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 154-155, ISBN 83-04-04314-9, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).