Znameniwka (obwód winnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Znameniwka
Знаменівка
Ilustracja
Dwór przed 1914 r.
Państwo  Ukraina
Obwód winnicki
Rejon kuryłowiecki
Powierzchnia 0,927 km²
Wysokość 261 m n.p.m.
Populacja 
• liczba ludności
• gęstość

394
425,03 os./km²
Nr kierunkowy +380 4356
Kod pocztowy 23410
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Znameniwka
Znameniwka
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Znameniwka
Znameniwka
Ziemia48°52′01″N 27°29′00″E/48,866944 27,483333
Portal Portal Ukraina

Znameniwka (ukr. Знаменівка; do 1964 roku Bohusziwka, hist. Bohuszówka) – wieś na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie kuryłowieckim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawniej wieś w powiecie uszyckim, położonym w południowo-zachodniej części Podola, z siedzibą w mieście Nowa Uszyca (ukr. Нова Ушиця). Przed II wojną światową wieś należała do gminy Pilipkowce i do parafii Zamiechów (ukr.Заміхів) w rejonie nowouszyckim obwodu chmielnickiego w dekanacie Uszyca[1].

Dwór[edytuj | edytuj kod]

  • piętrowy dwór wybudowany przez Stadnickich w pierwszej połowie XIX w. w stylu empire (klasycystycznym)[2]. Od frontu portyk z czterema kolumnami greckimi podtrzymującymi trójkątny fronton[3]. Obiekt kryty dachem czterospadowym. Po prawej stronie wyższa dobudówka skierowana szczytem do frontu, kryta dachem dwuspadowym. We wnętrzach budynku były bogato zdobione sztukaterie, mahoniowe meble z ozdobami z brązu oraz kolekcja kryształów i sreber, rodzinne portrety, wysokiej jakości meble francuskie z XVIII wieku. Kiedy rozpoczęła się I wojna światowa, zbiory i najcenniejsze meble wywieziono do Kijowa, gdzie później zaginęły. Kilka ciężkich marmurowych posągów w 1917 r. zostało roztrzaskanych na kawałki. Zniszczono też bibliotekę, która również nie była przeznaczona do zabrania. Wokół pałacu na wzgórzu znajdował się park krajobrazowy[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Parafie. www.szlachta.com.pl. [dostęp 3.9.13].
  2. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 9: Województwo podolskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 35-36, ISBN 83-04-04268-1, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  3. Antoni Urbański: Z czarnego szlaku i tamtych rubieży: zabytki polskie przepadłe na Podolu, Wołyniu, Ukrainie. Warszawa: 1928, s. 29.
  4. Boguszówka

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I, Warszawa, 1880–1902, s. 292.
  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII, Warszawa, 1880–1902, s. 140.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]