Kitajgród

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kitajgród
Ilustracja
Kościół pw. Nawiedzenia NMP z 1775 r.
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Khmelnytskyi Oblast.svg chmielnicki
Rejon kamieniecki
Populacja 
• liczba ludności

480
Nr kierunkowy +380 3849
Kod pocztowy 32392
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Kitajgród
Kitajgród
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kitajgród
Kitajgród
Ziemia48°38′44″N 26°47′51″E/48,645556 26,797500
Portal Portal Ukraina

Kitajgród (ukr. Китайгород) – wieś w rejonie kamienieckim obwodu chmielnickiego Ukrainy, za czasów Rzeczypospolitej miasto.

Kitajgród jako miasto zbudowany został przez Andrzeja Potockiego herbu Pilawa, kasztelana kamienieckiego, ok. 1607 r., gdzie jego syn Stanisław Potocki wystawił zamek i otoczył go murem i wałem, należał następnie do Krokowskich herbu Ślepowron i Mrozowickich herbu Prus III[1]. Według spisu urzędowego z 25 października 1789, w parafii kitajgrodzkiej obejmującej miasto Kitajgród i wieś Wychwatyńce, należące wówczas do Mikołaja Mrozowickiego, podkomorzego koronnego i rotmistrza królewskiego, mieszkało 240 żydów (92 mężczyzn, 89 kobiet oraz 43 dzieci płci męskiej i 16 płci żeńskiej)[2]. W 1816 r. Mikołaj Mrozowicki, procesował się z Potockimi, m. in. z Kordulią z Komorowskich, wdową po generale Teodorze Potockim, wojewodzie bełskim, o szkody poczynione w swoich dobrach Kitajgród[3].

Następnie miasto było własnością polskich rodzin Orzechowskich i Belina-Brzozowskich, m.in. do Zenona Beliny-Brzozowskiego.[4]

Przez pewien czas posługę duszpasterską sprawował w miejscowości Jan Olszański.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zamek wybudowany przez Stanisława Potockiego, syna Andrzeja, po 1607 r., otoczony murem i wałem. Szczątki zamku istniały do końca XIX w. w pobliżu kościoła[5]
  • pałac Orzechowskich wzniesiony na nieregularnym planie w XIX w. w stylu eklektycznym; obecnie opuszczony[6]
  • kościół pw. Nawiedzenia NMP[7], pierwotnie drewniany ufundowany przez Jerzego Potockiego w 1706, murowany wybudowany w 1775 r. w stylu barokowym przez Dominika Krokowskiego[5]. W latach 30 XX w. władze radzieckie zamknęły kościół, ale w czasie II wojny światowej znów został otworzony. W 1975 roku został ponownie oddany wiernym[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksander Przeździecki, Podole, Wołyń, Ukraina. Obrazy miejsc i czasów, II t, Wilno, 1841.
  2. Archiw Jugo-Zapadnoj Rossij, cz. 5, tom II, Kijów , s. 639, 1890.
  3. Ossolineum, rkps 13713/III 15, s. 243-246.
  4. Podolscy ziemianie i podolskie pisanki [w:] Kurier Galicyjski, 30 marca-12 kwietnia, nr 6(154)
  5. a b Kitajgród (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  6. Zbigniew Hauser: Dawne zapomniane polskie rezydencje na Ukrainie (II). nimoz.pl. [dostęp 11.08.2016].
  7. KITAJGRÓD (Nawiedzenia N.M.P.) - Kamieniec Podolski r-n, Chmielnicki obw.
  8. Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]