Zamek w Gołogórach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Gołogórach
Państwo  Ukraina
Miejscowość Gołogóry
Typ budynku zamek
Zniszczono XVI, XVII
Pierwszy właściciel Gołogórscy
Kolejni właściciele Starzyńscy, oo. dominikanie
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Zamek w Gołogórach
Zamek w Gołogórach
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Gołogórach
Zamek w Gołogórach
Ziemia49°45′07″N 24°43′17″E/49,751944 24,721389

Zamek w Gołogórach - ruiny murów niewielkiego zameczku znajdują się w północno-wschodniej części miasta. Stoją na przedmieściu nad dość stromym zboczu[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamek wybudowano w XV w. w północno-zachodniej części miejscowości przy rozwidleniu dróg. Było to wówczas gniazdo rodowe Gołogórskich. Wraz z zamkami Stare Sioło, Świrz, Złoczów, osłaniał Lwów od wschodu w czasach najazdów tatarskich, jednak w XVII wieku stracił swoje znaczenie militarne w czasie wojen kozackich i tureckich i był wielokrotnie zdobywany i niszczony. Obecny zamek, jak podanie niesie, miał być zbudowany przez Mikołaja Potockiego, starostę kaniowskiego. Michał Baliński w swojej Starożytnej Polsce nic nie wspomina o tym zameczku[1].

W 1792 r., jako zupełną ruinę, od rodziny Starzyńskich nabył go klasztor oo. dominikanów w Podkamieniu. W ciągu XIX w. zamek w znacznej części rozebrano na materiał budowlany. Do dnia dzisiejszego pozostały tylko jego fragmenty[2] .

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Zamek w czasach świetności tworzył czworoboczny budynek ("kamienica") otoczony murem z czterema basztami na rogach i należał do najstarszych zamków na Rusi Czerwonej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II. Warszawa: 1880–1902, s. 675.
  2. Gołogóry. www.ruinyizamki.pl. [dostęp 10.8.13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II, Warszawa, 1880–1902, s. 675.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]