Pałac Sanguszków w Zasławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Sanguszków w Zasławiu
Ilustracja
Pałac Sanguszków w Zasławiu, 1860 r.
Państwo  Ukraina
Miejscowość Zasław
Typ budynku pałac
Pierwszy właściciel Jerzy Ostrogski-Zasławski
Kolejni właściciele Aleksander Ostrogski, Lubomirscy, Sanguszkowie, Roman Sanguszko
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Pałac Sanguszków w Zasławiu
Pałac Sanguszków w Zasławiu
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac Sanguszków w Zasławiu
Pałac Sanguszków w Zasławiu
Ziemia50°07′N 26°48′E/50,116667 26,800000
Pałac

Pałac Sanguszków w Zasławiu – wybudowany w 1466 r. przez Jerzego Ostrogskiego, który do miejsca przyjął nazwisko Zasławski[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1676 r. po śmierci Aleksandra Zasławskiego, ostatniego z rodu warownia znalazła się w posiadaniu najbliższej rodziny Lubomirskich, a od 1703 r. rodziny Sanguszków. Na przestrzeni wieków zamek był dość często przebudowywany, przez co zatracił pierwotne elementy. Jak piszą w podaniach nie był tak piękny i wspaniały, rozległy, raczej ponury, majestatyczny i trochę ciężki[2].

Położenie, architektura[edytuj | edytuj kod]

Zamek zbudowany nad brzegiem, był z dwóch stron oblany wodami rzeki Horyń, z drugich dwóch stron otaczały go fosy i mury, pod koniec XIX w. znacznie obniżone. Od strony rzeki jeszcze w XIX w. pozostały stare strzelnice, część murowanego wału i obszerne lochy. Wjazd do zamku prowadził przez długą, krytą murowaną bramę ze zwodzonym mostem. Dobrze zachowana brama stanowiła najpiękniejszą część całej budowli[2].

Pałac[edytuj | edytuj kod]

Budowla finalnie otrzymała kształt dwupiętrowego pałacu na planie prostokąta, przebudowanego w stylu barokowy. Wjazd do obiektu, zaprojektowanego przez Pawła Antoniego Fontanę, wiódł przez murowany most, wybudowany XVIII w.[1] Pałac, wewnątrz starannie utrzymany, posiadał mnóstwo ciekawych zabytków. Kilka ścian przyozdobionych było portretami rodzinnymi. Znajdowała się w nim znaczna liczba obrazów szkoły flamandzkiej, bogata kolekcja starych sztychów, artystów polskich i angielskich oraz mnóstwo chińskiej porcelany. Pałac posiadał cenne i bogate archiwum ks. Sanguszków. Zbiory i kolekcja przeniesiono do zamku w Sławucie[2]. Niezamieszkały w drugiej połowie XIX w. pałac w 1870 r. sprzedał rządowi Rosji książę Roman Sanguszko. W pałacu powstały koszary wojsk carskich[2]. Król Polski Stanisław August Poniatowski dwa razy gościł w pałacu: w 1781 r. wracając z Kamieńca Podolskiego i 1787 r. w podróży do Kaniowa. Do czasów współczesnych zachowała się ruina pałacu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Zasław. [dostęp 15.9.13].
  2. a b c d Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV. Warszawa: 1880-1902, s. 443-447.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]