Pałac w Żurawnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Żurawnie
Ilustracja
Front
Państwo  Ukraina
Miejscowość Żurawno
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny rezydencja francuska
Architekt Władysław Sadłowski
Inwestor Antoni Skrzyński
Rozpoczęcie budowy 1904
Ukończenie budowy 1908
Pierwszy właściciel Antoni Skrzyński
Kolejni właściciele Helena Skrzyńska (1894-1988), Kazimierz Jerzy Czartoryski
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Pałac w Żurawnie
Pałac w Żurawnie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac w Żurawnie
Pałac w Żurawnie
Ziemia49°15′N 24°14′E/49,250000 24,233333

Pałac w Żurawnie – pałac wybudowany na przełomie XVIII-XIX w. w Żurawnie, spłonął w roku 1904. Istniejący obecnie budynek w stylu neorenesansowych rezydencji francuskich, został wniesiony w latach 1904-1908 według projektu Władysława Sadłowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy, piętrowy pałac w Żurawnie[1] wybudował na planie szerokiego prostokąta w stylu klasycystycznym, na początku XIX w. Tomasz Żebrowski. Obiekt posiadający dwa skrzydła od ogrodu, które z korpusem tworzyły literę U, powstał obok miejsca, w którym stał obronny zamek. Od frontu miał dwukondygnacyjny portyk z czterema wysuniętymi kolumnami podzielonymi na piętrze balkonem. W części górnej portyku zwieńczonej tympanonem znajdowały się smukłe kolumny toskańskie. Pałac nakryty dachem czterospadowym spalił się w 1904 r.

Pałac Skrzyńskich-Czartoryskich[edytuj | edytuj kod]

Po pożarze, sto metrów za pałacem przy Dniestrze zbudowano w latach 1904-1908 dla Antoniego Skrzyńskiego nową rezydencję w formie mniejszego pałacu w neorenesansowym stylu francuskim[2], według projektu Władysława Sadłowskiego. Wystrój rzeźbiarski wnętrz był autorstwa Piotra Harasimowicza. W pałacu znajdowała się cenna biblioteka, zniszczona w roku 1939. W okresie przedwojennym pałac był własnością rodziny Czartoryskich[3]. Od frontu balkon wsparty na czterech kolumnach. Nad balkonowym oknem kartusz herbowy budowniczych, po lewej herb Zaremba Antoniego Skrzyńskiego[4], syna Władysława; po prawej herb Jelita Eugenii Dembowskiej[5], żony Antoniego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV. Warszawa: 1880-1902, s. 864.
  2. Żurawno. Cracovia Leopolis. [dostęp 2016-10-07].
  3. a b Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 627-634, ISBN 83-04-04229-0, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  4. Antoni Skrzyński
  5. Eugenia Dembowska
  6. W kartuszu poo lewej herb Zaremba, po prawej herb Jelita

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]