Zamek w Turzysku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Turzysku
Państwo  Ukraina
Miejscowość Turzysk
Typ budynku zamek
Ukończenie budowy XIV w.
Pierwszy właściciel Roman Sanguszko
Kolejni właściciele Fiodor Andrzejewicz, Zasławscy, Lubomirscy, Stadniccy, Moszyńscy, Oskierko, Szembekowie, Orzeszkowie
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Zamek w Turzysku
Zamek w Turzysku
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Turzysku
Zamek w Turzysku
Ziemia51°05′18″N 24°31′28″E/51,088333 24,524444

Zamek w Turzysku – zamek wybudowany w XIV w. na miejscu ruskiego grodu, położonego nad Turiją[1].

Historia[edytuj]

Król Polski Zygmunt I Stary dobra te wraz z zamkiem ofiarował w 1517 r. ruskiemu księciu Romanowi Sanguszce[1][2]. Po jego śmierci owe włości otrzymał jego brat książę Fiodor Andrzejewicz Sanguszko[2], starosta włodzimierski, bracławski i winnicki, marszałek ziemi wołyńskiej[1]. Fiodor okoliczne ziemie dołączał do warowni łamiąc niekiedy prawo[1]. Pod koniec XVI w. dobra w ramach wiana otrzymują Zasławscy a następnie od 1692 r. są własnością Lubomirskich. W XVIII w. kolejnymi posiadaczami majątku byli Stadniccy[3] a od 1773 r. Ossolińscy[4], m. in. Józef Ossoliński, starosta sandomierski[1].

Architektura[edytuj]

Pierwsza drewniana warownia była założeniem obronnym. Kolejny zamek powstał jako obiekt murowany, pod którym istniały ogromne tunele i lochy[3].

Pałac[edytuj]

Za Ossolińskich stary zamek przebudowano na pałac, który istniał do końca XIX wieku[1]. Następnie, majątek należał do: hr. Moszyńskich od początku XIX w., Oskierko od drugiej ćwierci XIX w.[1], Szembeków od 1842 r. i Orzeszków[4]. Obiekt został zniszczony w trakcie II wojny światowej. Współcześnie po zamku i pałacu nie pozostały materialne ślady[3].

Przypisy

  1. a b c d e f g Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII. Warszawa: 1880-1902, s. 669-70.
  2. a b Andrzej Sanguszkowicz. wolyn.ovh.org. [dostęp 26.12.2013].
  3. a b c Tturzysk. [dostęp 11.9.13].
  4. a b dr Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Kowel - Włodzimierz – Poryck, cz. 5. wolyn.ovh.org. [dostęp 26.12.2013].

Bibliografia[edytuj]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII, Warszawa, 1880–1902, s. 669-70.

Linki zewnętrzne[edytuj]