Pałac w Horochowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Horochowie
Państwo  Ukraina
Miejscowość Horochów
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny empire
Inwestor Walerian Stroynowski
Rozpoczęcie budowy przełom XVIII i XIX w.
Pierwszy właściciel Walerian Stroynowski
Kolejni właściciele Waleria Tar­nowska,
Tadeusz Antoni Tarnowski
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Pałac w Horochowie
Pałac w Horochowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac w Horochowie
Pałac w Horochowie
Ziemia50°29′58″N 24°45′54″E/50,499444 24,765000

Pałac w Horochowiepałac wybudowany przez Waleriana Stroynowskiego w stylu empire[1] na przełomie XVIII w. i XIX w.

Budowniczy, właściciele[edytuj | edytuj kod]

Walerian Stroynowski (1753–1834) był podkomorzym buskim, senatorem rosyjskim, odznaczonym w 1784 r. Orderem Orła Białego[2]. Około 1780 r. poślubił Aleksandrę z Tarnowskich (primo voto – Jełowiecka), starościnę bracławską, z którą dochował się córki – Walerii Tarnowskiej (1782–1849). Po niej właścicielem pałacu był jej syn Tadeusz Antoni Tarnowski (1819–1890)[3]. Pod koniec XIX w. kolejnym posiadaczem pałacu został Świstunow, a następnie Ludersowie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku XIX w. wielki pałac posiadał bogate zbiory sztuki, które następnie trafiły do pałacu w Dzikowie, własności Tarnowskich. Natomiast w pierwszych latach XX w. w ocalałym skrzydle obiektu znajdował się urząd starostwa[4].

Architektura, wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Pałac był budynkiem dwupiętrowym, zbudowanym na planie wydłużonego prostokąta, zwieńczonym czterospadowym dachem otoczony ogrdem angielskim. Obiekt, zrujnowany pod koniec XIX w., został odbudowany na początku XX w.[1] W pałacu znajdowały się zbiory: obrazów malarzy francuskich, niderlandzkich, niemieckich, włoskich; rzeźb starożytnych i nowożytnych, z Herkulanum i Pompei, z Perseuszem, Kupidynem, Psyche, wazami; stoły z mozaiki, kryształy; biblioteka z polskimi i zagranicznymi woluminami, rycinami i numizmatykami[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Horochów. www.wolhynia.com. [dostęp 28.11.2013].
  2. Walerian Stroynowski. genealogia.grocholski.pl. [dostęp 28.11.2013].
  3. Tadeusz Antoni Tarnowski. genealogia.grocholski.pl. [dostęp 28.11.2013].
  4. dr Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck – Horochów – Stojanów. wolyn.ovh.org. [dostęp 26.11.2013].
  5. Horochów, pow. włodzimierski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]