Zamek w Rzyszczowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Rzyszczowie
Państwo  Ukraina
Miejscowość Rzyszczów
Typ budynku zamek
Ukończenie budowy XVI w.
Zniszczono 1678 r., 1751 r.
Odbudowano 1739 r.
Kolejni właściciele Andrzej Chalecki, Józefian Chalecki, Aleksander Konstanty Woronicz,Wasyl Woronicz, Jerzy Daniel Woronicz, Janusz Tyszkiewicz Łohojski
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna Kijowa i obwodu kijowskiego
Zamek w Rzyszczowie
Zamek w Rzyszczowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Rzyszczowie
Zamek w Rzyszczowie
Ziemia49°57′40″N 31°02′37″E/49,961111 31,043611

Zamek w Rzyszczowie – zamek wybudowany w XVI w. w miasteczku Rzyszczów.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Eryk Lassota von Steblau (1550-1616), poseł cesarza Rudolfa II Habsburga, przebywając w Rzyszczowie, w dniach 11-28. maja 1596 roku[1], pisał, że położone koło przeprawy przez rzekę Dniepr miasteczko było ufortyfikowane i posiadało zamek Andrzeja Chaleckiego[1] (1530-1596)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Andrzeja Rzyszczów otrzymali jego synowie Franciszek i Józefian (ur. przed 1596)[3]. Józefian był późniejszym dziedzicem całego majątku, który następnie sprzedał Aleksandrowi Konstantemu Woroniczowi[1] (ur. ca 1620), cześnikowi, podkomorzemu kijowskiemu, posłowi na sejm[4]. Ten właściciel wzniósł nowy, dobrze umocniony zamek na górze. Jerzy Daniel Woronicz (zm. 1681)[4] w 1644 r. sprzedał własność Januszowi Tyszkiewiczowi, wojewodzie kijowskiemu. W 1649 roku Rzyszczów zajęli Kozacy. Okolice zamku były miejscem przeprawy armii króla Jana Kazimierza w pochodzie na Moskwę 10 listopada 1664 roku[1]. Podczas buntu Janenko w 1678 r. Semen Samojłowicz obległ zamek, w którym bronił się Truszczenko – stronnik Janenki. Podczas walk oblężonym brakowało wody, więc topili śnieg. Gdy śnieg stopniał od ognia pili kwas buraczany. W trakcie walk drewniane opasania oraz trzy narożne baszty zostały rozbite[1]. Po oblężeniu Samojłowicz zdobył i spalił zamek a załogę wziął do niewoli. Po 1739 r. nowy właściciel Stanisław Szczeniowski (1710-1775)[5], podczaszy trembloweski, sędzia grodzki żytomierski[6], starosta trechtymirowski odbudował zamek, który jednak spalili Hajdamacy w 1751 roku. Po tych wydarzeniach Szczeniowski, na ostrowiu rzeki Dniepr, zbudował kolejny, otoczony wodą zameczek. Pozostałości zamku na górze widoczne były jeszcze w XIX w. Miejsce, w którym stał określano jako Iwanhora, od imienia króla Jana.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. X. Warszawa: 1880-1902, s. 171-174.
  2. Andrzej Chalecki. www.sejm-wielki.pl. [dostęp 30.11.2013].
  3. Józefian Chalecki. www.sejm-wielki.pl. [dostęp 30.11.2013].
  4. a b Woronicz. www.genealogia.okiem.pl. [dostęp 30.11.2013].
  5. Stanisław Szczeniowski. www.sejm-wielki.pl. [dostęp 30.11.2013].
  6. Szczeniowski. www.genealogia.okiem.pl. [dostęp 30.11.2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eryka Lassoty i Wilhelma Beauplana opisy Ukrainy (Tagebuch des Erich Lassota von Steblau) w przekładzie Zofii Stasiewskiej i Stefana Mellera i pod redakcją, ze wstępem i komentarzem Zbigniewa Wójcika, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1972.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]