Łeśkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łeśkowe
Ilustracja
Pałac
Państwo  Ukraina
Obwód czerkaski
Rejon monastyryszczenski
Wysokość 234 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

779
Nr kierunkowy +380 4746
Kod pocztowy 19142
Położenie na mapie obwodu czerkaskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu czerkaskiego
Łeśkowe
Łeśkowe
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Łeśkowe
Łeśkowe
Ziemia48°59′37″N 29°52′47″E/48,993611 29,879722
Portal Portal Ukraina

Łeśkowe (ukr. Леськове) – wieś na Ukrainie, w obwodzie czerkaskim, w rejonie monastyryszczenskim. W 2001 roku liczyła 779 mieszkańców[1].

Wieś dawniej wchodziła w skład klucza Monasterzyska, który pod koniec XVIII wieku zaczęli rozprzedawać Lanckorońscy. W ten sposób w 1801 roku wieś kupił Aleksander Dachowski herbu Łodzia (ur. 1778) syn Kazimierza. Majątek odziedziczył Kazimierz Dachowski (1822-1894). Leśkowa stała się w ten sposób ośrodkiem dóbr obejmujących 10 tys morgów. Przed 1917 roku słynna była także poza granicami kraju leśkowska stadnina koni pełnej krwi angielskiej. Ostatnim przed Traktatem ryskim właścicielem Leśkowej był inż. Kazimierz Dachowski (1822-1894).

Pałac[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Dachowski wybudował we wsi około 1850 roku dwukondygnacyjny pałac - zamek na planie kwadratu w stylu elżbietańskiego neogotyku[2], który stał się najokazalszą neogotycką rezydencją na południowo-wschodnich kresach Rzeczypospolitej[3]. W pałacu znajdowała się kolekcja Chełmońskiego i Siemiradzkiego i kolekcja pasów słuckich, która zajmowała osobne pomieszczenie.

Quote-alpha.png
Leśkowa należała do Tadeusza Dachnowskiego, znanego sportsmena i właściciela stajni wyścigowej, ożenionego z Marią Wołodkowicz. (...) Ciotka pani Tadeuszowej ofiarowała młodej parze jako podarek ślubny swoje muzealne wprost i bezcenne zbiory mebli, obrazów, zegarów, makat i przeróżnych antyków, czyniących z tego zamku przybytek piękna i wieloletniej przeszłości. (...)[4]

W późniejszym okresie w pałacu mieściło się sanatorium, szpital. Obecne znajduje się w zarządzie Ministerstwa Obrony Ukrainy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łeśkowe na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
  2. Antoni Urbański: Z czarnego szlaku i tamtych rubieży: zabytki polskie przepadłe na Podolu, Wołyniu, Ukrainie Z czarnego szlaku i tamtych rubieży : zabytki polskie przepadłe na Podolu, Wołyniu, Ukrainie. Warszawa: 1928, s. 124.
  3. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 10: Województwo bracławskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 178-189, ISBN 83-04-04314-9, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  4. Maria Dunin-Kozicka, Burza od Wschodu. Wspomnienia z Kijowszczyzny, Volumen, Warszawa 1990, str. 103

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]