Pałac w Pryozernem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pałac w Psarach)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Pryozernem
Ilustracja
Pałac w Pryozernem, 2009
Państwo  Ukraina
Obwód  iwanofrankiwski
Miejscowość Pryozerne
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny eklektyzm
Architekt Julian Zachariewicz
Inwestor Wilhelmina z Głogowskich hr. Rey[1]
Rozpoczęcie budowy 1880 r.
Ukończenie budowy 1882 r.
Pierwszy właściciel Wilhelmina z Głogowskich hr. Rey
Kolejni właściciele Ludwik Rey (1896-1940)[2]
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanofrankiwskiego
Pałac w Pryozernem
Pałac w Pryozernem
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac w Pryozernem
Pałac w Pryozernem
Ziemia49°24′54″N 24°28′04″E/49,415000 24,467778

Pałac w Pryozernem[a] – pałac wybudowany w latach 1880-82 r. przez Wilhelminę z Głogowskich hr. Rey[3][4] (1846-1907) we wsi Pryozerne (d. Psary).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Oryginalny, klasyczny zespół pałacowy z kolumnadą portyku powstał w drugiej połowie XVIII w. W 1880 roku stary pałac został rozebrany, a nowy murowany na fundamentach starszego zaczęła budować Wilhelmina z Głogowskich hr. Rey[4]. Projektantem pałacu w stylu eklektycznym był słynny lwowski architekt Julian Zachariewicz[5]. Budowa zakończona została w 1882 roku. Po II wojnie światowej, w czasach ZSRR pałac mieścił gorzelnię, biura sowchozu[6], był wykorzystywany na potrzeby prywatnych gospodarstw domowych a później szpitala psychiatrycznego. W 1955 roku zamieszkali w pałacu studenci ze szkoły[7] weterynaryjnej z Rohatyna. W niepodległej Ukrainie w latach 1996-2004 był użytkowany przez klasztor Cerkwi Patriarchatu Kijowskiego. Pałac planowano również adaptować na Międzynarodowe Centrum Współpracy i Dialogu[6]. W latach 60. XX w. pałac był udostępniony zwiedzającym, w sprzedaży były bilety wstępu, ale w 1970 roku obiekt zamknięto[8]. Brama do pałacu została wybudowana w 1822 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wilma Wilhelmina Anna Głogowska z Głogowca h. Grzymała
  2. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Podole, s. 402
  3. Żonę dra Stanisława hr. Reya (1833-73), za:Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Podole, s. 402
  4. a b Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IX. Warszawa: 1880-1902, s. 247.
  5. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 160-167, ISBN 83-04-04229-0, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  6. a b Pałac. medea.hist.uj.edu.pl. s. 16. [dostęp 6.10.13].
  7. (Nie) jedyna taka wieś. www.nasze-psary.net. s. 16. [dostęp 6.10.13].
  8. Podaje przewodnik - mapa Rohatyn, Tarnopol, wyd. Nasz Świat

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W profesjonalnej monografii pt. Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej autorstwa Romana Aftanazego, opublikowanej w latach 1991–1997 występuje Pałac Psarach, również w Przewodniku krajoznawczo - historyczny po Ukrainie zachodniej. Podole, autor Grzegorz Rąkowski na stronie 402 określa obiekt jako Pałac Psarach

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]