Zamek we Włodzimierzu Wołyńskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek we Włodzimierzu Wołyńskim
Państwo  Ukraina
Miejscowość Włodzimierz Wołyński
Typ budynku zamek
Inwestor Kazimierz Wielki
Ukończenie budowy XIV w.
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Zamek we Włodzimierzu Wołyńskim
Zamek we Włodzimierzu Wołyńskim
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek we Włodzimierzu Wołyńskim
Zamek we Włodzimierzu Wołyńskim
Ziemia50°50′49″N 24°19′05″E/50,846944 24,318056

Zamek we Włodzimierzu Wołyńskim – zamek wzniesiony w XIV w. przez króla Polski Kazimierza Wielkiego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za panowania Wasylka Romanowicza, brata Daniela Halickiego Włodzimierz został zajęty przez Batu-chana w 1240 r. a następnie w 1261 r. z rozkazu wodza Mongołów Burundaja zamek był spalony i zrównany z ziemią przez Wasylka. Król Polski Kazimierz Wielki wzniósł w Włodzimierzu nowy, warowny zamek z cegły i kamienia, lecz po śmierci króla w 1370 r., kiedy Litwa znów opanowała miasto niedokończona budowla została zaniedbana, czy też umyślnie zburzona[1].

Architektura, lustracje[edytuj | edytuj kod]

Podczas rewizji zamku w 1545 r. był on zaniedbany, ponieważ od czasu odbudowania, a potem spalenia za panowania króla Polski Kazimierza Jagiellończyka, nie był remontowany. Było w nim wówczas 70 horodni i pięć wież, z nich 20 horodni i cztery wieże potrzebowały naprawy. Most do zamku był zupełnie nowy, wzniesiony przez szlachtę zamieszkującą powiat. Zasoby obronne zamku były niedostateczne. Stróżów i klikunów, najmowany przez starostę, były najwyżej trzech a zapasów żywności nie było w ogóle. W 1552 r. za dzierżawy ks. Konstantego Wasyla Ostrogskiego, nastąpiła ponownie rewizja zamku, z której wynika, że był on wzniesiony przed 80 laty z drzewa dębowego staraniem horodniczego Sołtana. Posiadał pięć wież, z których jedna ,nad wrotami, była czworograniasta a inne okrągłe. Horodni było 71, z których dziesięć potrzebowało naprawy. Zwodzony most do zamku był w dobrym stanie. W 1628 r. starostą Włodzimierza był Roman Hosczki a dochód z gruntu do zamku wynosił 200 fl. Lustracja z 1765 r. podaje, że zamek był na błocie umyślnie postawiony, w koło otoczony był wysokimi, usypanymi wałami; most rzucony przez błota był drewniany i nadpsuty, a drewniana dwupiętrowa brama była nowo wybudowana. Na pierwszym piętrze znajdowało się więzienie dla pospólstwa, natomiast na drugim izba z alkierzem lub wieża dla szlachty. Po lewej stronie stał drewniany budynek przeznaczony dla sądów grodzkich i nie remontowana kancelaria, potrzebującą nowej siedziby. Na zamku stały cztery chałupy; z uzbrojenia: dwa działa żelazne, z których jedno było rozerwane a drugie zardzewiałe, bez broni i amunicji; wały miejscami były opadłe i osypane, a po fosach nie było śladu. W lustracji w 1789 r. czytamy, że powierzchnia zamku była bez żadnej zabudowy, ponieważ budynek drewniany został rozebrany przed kilku laty[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV. Warszawa: 1880-1902, s. 169-74.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]