Zamek w Nowogrodzie Wołyńskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Nowogrodzie Wołyńskim
Ilustracja
Pozostałości zamku
Państwo  Ukraina
Obwód  żytomierski
Miejscowość Nowogród Wołyński
Typ budynku zamek
Ukończenie budowy 1510 r.
Zniszczono 1648 r.
Odbudowano XVII w.
Pierwszy właściciel Konstanty Ostrogski
Kolejni właściciele Konstanty Wasyl Ostrogski, Aleksander Ostrogski, Jan Karol Chodkiewicz, Lubomirscy, Jerzy Lubomirski, Kacper Lubomirski[1], Potoccy[1]
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu żytomierskiego
Zamek w Nowogrodzie Wołyńskim
Zamek w Nowogrodzie Wołyńskim
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Nowogrodzie Wołyńskim
Zamek w Nowogrodzie Wołyńskim
Ziemia50°35′52″N 27°38′11″E/50,597778 27,636389

Zamek w Nowogrodzie Wołyńskim – zamek zbudowany nad rzeką Słucz w 1507 roku przez księcia Konstantego Ostrogskiego, hetmana, marszałka ziemi wołyńskiej[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1648 roku większą część baszt i murów zamku zniszczyły wojska kozackie pod dowództwem pułkownika Krzywonosa[1] lecz ponownie został odbudowany[2]. Po Ostrogskich właścicielem zamku został Jan Karol Chodkiewicz, przez ślub z Anną Alojzą, córką Aleksandra, wnuka Konstantego Ostrogskiego. Kolejnymi właścicielami byli Lubomirscy, na mocy prawa sukcesyjnego, po bezdzietnej śmierci Anny[1]. Ks. Jerzy Lubomirski przywilejem 1731 r. wkłada obowiązek na miejscowych rzemieślników: mięć każdemu dobry muszkiet w celu obrony zamku[1]. W rodzinie Lubomirskich Zwiahel został do 1796 r.[1]

Architektura[edytuj | edytuj kod]

W 1766 r. warowny zamek był wokół obwiedziony murem z trzema bastionami[1], posiadał budynki mieszkalne i dziedziniec[2], lecz ks. Lubomirski, wojewoda bracławski, w grudniu 1765 r. dozwolił miejscowemu proboszczowi część murów zamkowych rozebrać, w celu użycia ich do nowo budującego się kościoła. Ostatecznego zaś zniszczenia dokonał młot kamieniarzy w 1864-65 r., gdy na dawnym dziedzińcu zamkowym, nad samym urwistym brzegiem Słuczy, stawiano cerkiew prawosławną[1]. Pod koniec koniec XIX wieku zostały zaledwo szczątki muru obwodowego z jedną zniszczoną basztą[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII. Warszawa: 1880-1902, s. 248-49.
  2. a b Zwiahel - Nowogród Wołyński. [dostęp 18.9.13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII, Warszawa, 1880–1902, ss. 248-49.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]