Parzęczew (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parzęczew
Herb Flaga
Herb Parzęczewa Flaga Parzęczewa
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat zgierski
Gmina Parzęczew
Sołectwo Parzęczew
Liczba ludności 672
Strefa numeracyjna (+48) 42
Kod pocztowy 95-045
Tablice rejestracyjne EZG
SIMC 0415340
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Parzęczew
Parzęczew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parzęczew
Parzęczew
Ziemia 51°56′26″N 19°12′20″E/51,940556 19,205556
Strona internetowa miejscowości

Parzęczewwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Parzęczew.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parzęczew to pierwotnie wieś książęca, nad strumieniem zwanym Gnidą, która została założona przez rodzinę Pomianów przybyłą z Wielkopolski. Pierwsza wzmianka o Parzęczewie pochodzi z 1385 roku. W 1421 r. Parzęczew otrzymał prawa miejskie na mocy przywileju wydanego przez Władysława Jagiełłę, jako miasto prywatne Wojciecha Parzęczewskiego, łowczego łowickiego. Mimo wielokrotnego potwierdzania przywilejów przez kolejnych monarchów położone peryferyjnie miasto nie rozwinęło się w większy ośrodek, prawdopodobnie nigdy nie przekraczając liczby 1000 mieszkańców (w spisie z grudnia 1820 roku burmistrz Wasikiewicz podaje, że Parzęczew w 98 domach drewnianych i 1 murowanym zamieszkiwało 521 chrześcijan, 457 żydów i 21 obywateli innych wyznań). Prawa miejskie zostały Parzęczewowi odebrane w 1870 r. na mocy carskiej reformy administracyjnej.

W 1939 Niemcy wcielili Parzęczew do Rzeszy. Rządy nazistowskie w l. 1939-1945 przyniosły wymordowanie społeczności żydowskiej, tradycyjnie stanowiącej istotną część ludności Parzęczewa, hitlerowcy zniszczyli także drewnianą synagogę z XVIII wieku. W 1943 nazwę miejscowości zmieniono na Parnstädt. Wojska radzieckie zajęły Parzęczew 19 stycznia 1945.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie łódzkim.

Parzęczew zachował do dziś zręby miejskiego układu przestrzennego z obszernym, prostokątnym rynkiem, w centrum którego znajduje się kościół ufundowany na samym początku XIX wieku przez rodzinę Stokowskich, i małomiasteczkową zabudową wokół.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[1] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP, 1804-10, nr rej.: 510-V-38 z 13.01.1950

Kościół wybudowano w latach 1804-10, w 1878 roku został przebudowany, przy czym rozszerzono go, ozdobiono oraz zbudowano z drzewa strzelistą i lekką wieżę, która jest widoczna już z daleka przed wjazdem do Parzęczewa. Ściany kościoła przyozdobione są polichromią namalowaną przez ucznia Jana Matejki - Aleksandra Przewalskiego - na przełomie XIX i XX stulecia. Centralne miejsce w wystroju świątyni zajmuje Golgota - monumentalne malowidło, nie mające sobie równych nie tylko w najbliższej okolicy, ale i w całej Łódzkiej Archidiecezji. Autorem tego arcydzieła jest malarz z Petersburga - Wincenty Łukasiewicz.

  • kościół cmentarny pw. św. Rocha, drewniany, 1 poł. XVII w., nr rej.: A/525 z 8.08.1967

Kościół pw. św. Rocha, modrzewiowy, kryty gontem, jest położony na cmentarzu rzymskokatolickim.

  • młyn motorowy z przełomu XIX/XX w.

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość jest siedzibą gminy Parzęczew. W Parzęczewie rozwijają się takie dyscypliny sportowe jak piłka nożna (Orzeł Parzęczew - V liga).

Co roku, zawsze w ostatnią niedzielę sierpnia podczas dożynek, w Parzęczewie odbywa się półmaraton "Puchatka" wyróżniany przez portal maratonypolskie.pl w głosowaniu biegaczy w 2005 i 2007 roku.

Inne miejscowości o podobnej nazwie: Parzęczew (wieś w województwie wielkopolskim), Parzęczewo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Województwo Łódzkie. Przewodnik, red. Tadeusz Krzemiński, Wydawnictwo "Sport i turystyka", Warszawa 1972

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 19 września 2008].