Stebliw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Steblów (Ukraina))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stebliw
Стеблів
Państwo  Ukraina
Obwód czerkaski
Rejon korsuński
Wysokość 153 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

4020
Nr kierunkowy +380 4735
Kod pocztowy 19451
Położenie na mapie obwodu czerkaskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu czerkaskiego
Stebliw
Stebliw
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Stebliw
Stebliw
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Stebliw
Stebliw
Ziemia 49°23′59″N 31°05′51″E/49,399722 31,097500
Portal Portal Ukraina

Stebliw (ukr. Стеблів) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie czerkaskim, w rejonie korsuńskim, nad Rosią. W 2001 roku liczyło 4020 mieszkańców.

Status osiedla typu miejskiego od 1960 roku.

Zabytki[edytuj]

Dwór[edytuj]

Dzieje dworu w Steblowie opisane zostały szkicowo przez Michała Rolle. Do jego właścicieli należeli Józef Aleksander Jabłonowski, Onufry Hołowiński oraz jego syn Herman, ożeniony z Emilią Boreykówną. Ich gośćmi w Steblowie bywali często Ignacy Hołowiński, Wacław Boreyko, Michał Grabowski, Konstanty Świdziński, Gustaw Olizar, Konstanty Podwysocki. Pamiętniki z tego okresu nakreślili należący do grona domowników Chrząszczewski, Micowski i Wróblewski. Dnia 9 lutego 1825 zawitał do nich Adam Mickiewicz i bawił tam dwa tygodnie. Dzięki tej wizycie, nazwisko Hołowińskich wpisane jest do IV księgi Pana Tadeusza:

Czy kwitnie gaj Mendoga pod farnym kościołem?
I tam na Ukrainie, czy się dotąd wznosi
Przed Hołowińskich domem, nad brzegami Rosi,
Lipa tak rozrośniona, że pod jej cieniami
Sto młodzieńców, sto panien szło w taniec parami?
Pomniki nasze! Ileż co rok was pożera
Kupiecka, lub rządowa moskiewska siekiera!

Zbiory Hermana Hołowińskiego przeniósł jego zięć, Konstanty Podwysocki około roku 1845 do Rycht na Podolu. [2] Zachowała się tam także kopia będącego źródłem wielu cennych wiadomości o bywalcach Steblowa pamiętnika Antoniego Chrząszczewskiego.[3]

Bibliografia[edytuj]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XI, Warszawa, 1880–1902, ss. 308-12.

Przypisy

  1. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XI. Warszawa: 1880-1902, s. 308-12.
  2. Michał Rolle. Z minionych stuleci, rozdział Z życia dworu wiejskiego w pierwszej połowie ubiegłego stulecia (fragment anegdotyczny)
  3. Pamiętniki oficjalisty Potockich z Tulczyna Wyd., wstęp i komentarz J. Piechowski, Wrocław - Warszawa - Kraków - Gdańsk, Ossolineum, 1976

Linki zewnętrzne[edytuj]