Subramanyan Chandrasekhar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Subrahmanyan Chandrasekhar (tam.: சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர், ur. 19 października 1910 w Lahaur (ob. Pakistan), zm. 21 sierpnia 1995 w Chicago, USA) – indyjski astrofizyk i matematyk. Większą część życia spędził w USA, pracując na Uniwersytecie w Chicago. W roku 1983 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za obliczenia wykonane w 1928 roku, na samym początku kariery naukowej[1].

Obliczenia wykonał podczas podróży do Anglii na studia, do ówczesnego specjalisty od teorii względności, Arthura Eddingtona. Wykazał istnienie maksymalnej możliwej masy białego karła – „granicy Chandrasekhara”. Wnioski z obliczeń zostały wówczas odrzucone przez Eddingtona. Po tym zajął się innymi problemami astronomii, m.in. ewolucją gromad gwiezdnych. American Astronomical Society przyznało mu nagrodę Henry Norris Russell Lectureship w roku 1949[1].

Na jego cześć nazwano wystrzelony przez NASA w roku 1999 kosmiczny teleskop rentgenowski Chandra[1].

Był bratankiem innego noblisty z dziedziny fizyki, Chandrasekhara Venkata Ramana (1888-1970)[1]. Należał do wyznawców smartyzmu (odłamu hinduizmu)[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Subramanyan Chandrasekhar - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1983 > Subramanyan Chandrasekhar, William A. Fowler [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-03]., autobiografia, Nobel Lecture, December 8, 1983, On Stars, Their Evolution and Their Stability