Subramanyan Chandrasekhar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Subramanyan Chandrasekhar
Podpis Subramanyana Chandrasekhara
Podpis Subramanyana Chandrasekhara
Kraj działania Indie
Data i miejsce urodzenia 19 października 1910
Lahaur
Data i miejsce śmierci 21 sierpnia 1995
Chicago
profesor nauk astrofizycznych
Alma Mater University of Madras
University of Cambridge
Uczelnia University of Chicago
Okres zatrudn. 1937–1985
Odznaczenia
Nagroda Nobla
National Medal of Science

Subrahmanyan Chandrasekhar (tam.: சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர், ur. 19 października 1910 w Lahaur (ob. Pakistan), zm. 21 sierpnia 1995 w Chicago, USA) – indyjski astrofizyk i matematyk.

Większą część życia spędził w USA, pracując na Uniwersytecie w Chicago. Studia magisterskie pod kierunkiem profesora Ralpha Fowlera odbył w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge[1].

American Astronomical Society przyznało mu nagrodę Henry Norris Russell Lectureship w roku 1949[2]. W 1953 roku otrzymał Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego[3].

W roku 1983 wspólnie z Williamem Fowlerem otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za sformułowanie powszechnie dziś akceptowanej teorii o późnych stadiach ewolucji masywnych gwiazd[4] (obliczenia wykonane w 1928 roku, na samym początku kariery naukowej)[2]. Obliczenia wykonał podczas podróży do Anglii na studia, do ówczesnego specjalisty od teorii względności, Arthura Eddingtona. Wykazał istnienie maksymalnej możliwej masy białego karła – „granicy Chandrasekhara”. Wnioski z obliczeń zostały wówczas odrzucone przez Eddingtona. Po tym zajął się innymi problemami astronomii, m.in. ewolucją gromad gwiazd.

Na jego cześć nazwano wystrzelony przez NASA w roku 1999 kosmiczny teleskop rentgenowski Chandra[2].

Był bratankiem innego noblisty z dziedziny fizyki, Chandrasekhara Venkata Ramana (1888-1970)[2].

Przypisy

  1. The Physics of the Universe ↓.
  2. a b c d Subramanyan Chandrasekhar - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1983 > Subramanyan Chandrasekhar, William A. Fowler [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-03]., autobiografia, Nobel Lecture, December 8, 1983, On Stars, Their Evolution and Their Stability
  3. Winners of the Gold Medal of the Royal Astronomical Society (ang.). W: Awards, Medals and Prizes [on-line]. Royal Astronomical Society. [dostęp 2016-07-27].
  4. Encyklopedia Britannica. Ziemia i Wszechświat. Poznań: Wydawnictwo KURPISZ Sp. z o.o., 2006, s. 32. ISBN 978-83-60563-25-0.

Bibliografia[edytuj]