Bitwa pod Kockiem (1920)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy bitwy stoczonej w czasach wojny polsko–bolszewickiej. Zobacz też: inne bitwy stoczone pod Kockiem.
Wojna polsko-bolszewicka

Walki o Wilno • Bój pod Berezą Kartuską • Powstanie nieświeskie • Walki o Lidę • Zajęcie Wilna • Operacja Mińsk • Bitwa pod Dyneburgiem • Bitwa o Latyczów • Wyprawa kijowska • Zagon na Koziatyn • Zagon na Żytomierz • Bitwa pod Czarnobylem • Bitwa pod Wołodarką • Bitwa pod Bystrzykiem • Bitwa pod Boryspolem • Bitwa o Lwów (1920) • Bitwa Warszawska • Bitwa pod Radzyminem • Bitwa pod Ossowem • Bitwa o Nasielsk • Bitwa pod Kockiem • Bitwa pod Hrubieszowem • Bitwa pod Cycowem • Kontruderzenie znad Wieprza • Bitwa o Mińsk Mazowiecki • Bitwa pod Zadwórzem • Bitwa białostocka • Bitwa pod Komarowem • Bitwa pod Dytiatynem • Zagon na Kowel • Bitwa nad Niemnem

Bitwa pod Kockiem miała miejsce w dniach 1416 sierpnia 1920 roku podczas wojny polsko–bolszewickiej w ramach bitwy warszawskiej.

Do walk pod Kockiem doszło w związku z początkowym zamiarem dowództwa polskiego, by utrzymać w rejonie Kocka przyczółek na północnym brzegu Wieprza. W nocy z 14 na 15 sierpnia pozycje polskie pod Kockiem zaatakowała sowiecka 170 Brygada Piechoty. Pod jej naciskiem wojska polskie opuściły Kock i wycofały się na południowy brzeg Wieprza. W ramach polskiego przeciwuderzenia dowodzona przez generała Andrzeja Galicę 21 Dywizja Piechoty Górskiej po kilkugodzinnej walce odzyskała Kock rankiem 16 sierpnia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.