58 Dywizja Strzelców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 58 Dywizji Strzelców RFSRR. Zobacz też: 58 Dywizja Piechoty - inne dywizje piechoty z numerem 58.
58 Dywizja Strzelców
Historia
Państwo  Rosyjska FSRR
Sformowanie 1919
Działania zbrojne
wojna domowa w Rosji
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 12 Armia

58 Dywizja Strzelcówzwiązek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

Sformowana została latem 1919 w Nikopolu na Ukrainie. Od września do grudnia 1919, w składzie 12 Armii, walczyła w rejonie Kijowa i Boryspola z wojskami Denikina oraz oddziałami ukraińskimi. W kwietniu 1920 przerzucona do odwodu w rejonie Żytomierza. Podczas polskiej ofensywy na Kijów, pobita przez 1 Dywizję Piechoty Legionów, straciła połowę artylerii i większość broni maszynowej. Jej resztki wycofały się za Dniepr[1].

Po uzupełnieniu dywizja wzięła udział w sowieckiej ofensywie na Ukrainie. 10 lipca 1920 pod Owruczem poniosła duże straty. 17 sierpnia została pobita pod Włodawą przez 3 Dywizję Piechoty Legionów. We wrześniu i październiku walczyła nad Stochodem, Styrem i Horyniem. Po podpisaniu rozejmu z Polską brała udział w walkach z oddziałami gen. Bułaka-Bałachowicza w rejonie Owrucza i Czemobyla. W 1921 jej resztki zostały wcielone do 25 Dywizji Strzelców[2].


26 kwietnia 1920 wraz z jednostkami tyłowymi 44 DS odpierała atak polskiej Dywizji Kawalerii gen. J. Romera pod Koziatynem.

1 maja 1920 dywizja broniła się na przedpolach Kijowa na odcinku Makarów-Fastów.

25 sierpnia 1920 operowała na odcinku Kamieniec Podolski-Włodawa biorąc udział w spóźnionych działaniach zaczepnych bolszewickiego Frontu Południowo-Zachodniego nad górnym i środkowym Bugiem.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Skład na dzień 12 lipca 1920[3]:

  • dowództwo dywizji
  • 172 Brygada Strzelców
    • 514 pułk strzelców
    • 515 pułk strzelców
    • 516 pułk strzelców
  • 173 Brygada Strzelców
    • 517 pułk strzelców
    • 518 pułk strzelców
    • 519 pułk strzelców
  • 174 Brygada Strzelców
    • 520 pułk strzelców
    • 521 pułk strzelców
    • 522 pułk strzelców
  • 58 pułk kawalerii

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • I.F. Fedko (VII – IX 1919)[2]
  • P.E. Kniagnickij (IX 1919 – VII 1920)[2]
  • W.W. Popow (VII 1920 – V 1921)[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]