Bitwa o Sejny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa o Sejny
Wojna polsko-bolszewicka
ilustracja
Czas 1-10, 22 września 1920
Miejsce Suwalszczyzna, Sejny
Terytorium Suwalszczyzna
Przyczyna Bitwa nad Niemnem
Wynik zwycięstwo Polaków
Strony konfliktu
Litwa Polska II RP
Dowódcy
gen. Edward Rydz-Śmigły, płk S. Dąb-Biernacki
Siły
2 Dywizja Piechoty, 7 pp Północna Grupa Uderzeniowa 2 A WP
Straty
1700 zabitych i w niewoli, 12 dział 20 zabitych, 70 rannych
brak współrzędnych
Wojna polsko-bolszewicka

Walki o Wilno • Bój pod Berezą Kartuską • Powstanie nieświeskie • Walki o Lidę • Zajęcie Wilna • Operacja Mińsk • Bitwa pod Dyneburgiem • Bitwa o Latyczów • Wyprawa kijowska • Zagon na Koziatyn • Zagon na Żytomierz • Bitwa pod Czarnobylem • Bitwa pod Wołodarką • Bitwa pod Bystrzykiem • Bitwa pod Boryspolem • Bitwa o Lwów (1920) • Bitwa Warszawska • Bitwa pod Radzyminem • Bitwa pod Ossowem • Bitwa o Nasielsk • Bitwa pod Kockiem • Bitwa pod Hrubieszowem • Bitwa pod Cycowem • Kontruderzenie znad Wieprza • Bitwa o Mińsk Mazowiecki • Bitwa pod Zadwórzem • Bitwa białostocka • Bitwa pod Komarowem • Bitwa pod Dytiatynem • Zagon na Kowel • Bitwa nad Niemnem

Bitwa o Sejny – bitwa stoczona przez Północna Grupę Uderzeniowa 2 Armii z jednostkami litewskimi w dniach 1 - 10 i 22 września 1920 roku, w ramach wypierania Armii Czerwonej na wschód w czasie bitwy nad Niemnem w wojnie polsko-bolszewickiej.

4 lipca 1920 ruszyła ofensywa Frontu Zachodniego M. Tuchaczewskiego. Ofensywę wojska polskie próbowały zatrzymać na linii Niemna. Po zajęciu przez bolszewików w lipcu Wilna i Grodna oddziały polskie wycofały się na Suwalszczyznę. Polacy zorganizowali obronę na linii: Bugu i Narwi. 29 lipca rozpoczęła się bitwa o utrzymanie tych rzek.

Litwini wykorzystali niekorzystną dla Polaków sytuacje i zajęli Sejny, Suwałki i część Puszczy Augustowskiej do Kanału Augustowskiego[1]. W sierpniu po odwrocie Armii Czerwonej spod Warszawy, Litwini korzystając z zamętu zajęli Augustów, z którego wkrótce zostali wyparci przez oddziały polskie.

W końcu sierpnia na Suwalszczyznę przybyła Grupa Operacyjna Wojska Polskiego. Po pertraktacjach Litwini wycofali się za Linię Focha. Gdy wydawało się, że sprawa jest unormowana wojska litewskie przekroczyły Linię Focha i przesunęły się pod Suwałki i Augustów. Na początku września Litwini ponownie zajęli Sejny[2].

Zakończenie walk przyniosła największa i najkrwawsza bitwa, która rozegrała się 22 września 1920[3]. Oddziały polskie planując przejście przez neutralne terytorium Litwy, aby uderzyć na Armię Czerwoną przed Niemnem, skoncentrowały się na zachód od Sejn. Północna Grupa Uderzeniowa (Manewrowa) 2 Armii, po dokonaniu przejścia przez terytorium litewskie z zadaniem natarcia na Sejny - Druskienniki, a następnie wykorzystania powodzenia Armii na kierunku Grodno - Lida, w składzie 1 DPLeg., 1 DLB oraz 2 i 4 Brygady Jazdy (BJ) (w odwodzie Grupy: 17 DP, Brygada Syberyjska, z zadaniem osłony Suwalszczyzny przed Litwinami)[1]. Grupa Uderzeniowa osiągnęła gotowość do operacji 19 września i miała rozpocząć działania 22 września o godz. 12.00. Operację rozpoczęła 4 Brygada Jazdy, która wyprzedzając piechotę rozproszyła stawiająca opór piechotę litewską i opanowała mosty na Niemnie w Druskiennikach. 1 DPLeg. płk. Dąb-Biernackiego zaatakowała Sejny i po sześciu godzinach walki z litewską 2 Dywizją Piechoty zajęła miasto[4]. Litwini stracili 1700 żołnierzy w większości poddających się do niewoli i 12 dział. Wielu poległo i odniosło rany. Straty Polaków 20 zabitych i 70 rannych[1]. Polacy poszli na Druskienniki w celu opanowania istniejącego mostu i przepraw na Niemnie. Na trasie przemarszu doszło do kilku małych potyczek z Litwinami. Do poważniejszych doszło przy próbie opanowania mostu. Ostatecznie 4 Brygada Jazdy opanowała most w stanie nieuszkodzonym, umożliwiając przeprawę oddziałów polskich[4]. Osłone mostu przejęła 2 Brygada Jazdy, 4 Brygada poszła na Lidę[4]. 23 września 1 DPLeg. opanowała Druskienniki, a 24 września Marcinkance. 1 DLB gen. J. Rzadkowskiego i 2 BJ po rozbiciu litewskiego 7 pp po sześciu godzinach walk dotarły do rejonu Porzecza. Wojska litewskie zostały wyparte za linię Focha. Oddziały polskie po przemarszu przez terytorium Litwy przeprawiły się przez Niemen pod Druskiennikami.

W lutym 1923 r. po negocjacjach Rada Najwyższa Ententy uznała granicę polsko - litewską na Linii Focha.

Walki o Sejny upamiętniono na jednej z tablic na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie napisem "SEJNY 1 - 10, 22 IX 1920"

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Grzegorz Rąkowski: Polska egzotyczna. s. 103.
  2. Grzegorz Rąkowski: Polska egzotyczna. s. 102.
  3. Janusz Odziemkowski: Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919-1920. s. 281.
  4. a b c Lech Wyszczelski: Za Niemen, hen precz.... s. 5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919-1920. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, s. 277-282. ISBN 83-7399-096-8.
  • Grzegorz Rąkowski: Polska egzotyczna. Pruszków 2002: Oficyna Wydawnicza REWASZ, s. 103. ISBN 83-89188-37-6.
  • Lech Wyszczelski: Za Niemen, hen precz.... Warszawa: Polska Zbrojna, 1993, s. 5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]