44 Dywizja Strzelców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 44 Dywizji Strzelców RFSRR. Zobacz też: 44 Dywizja Piechoty - inne dywizje piechoty z numerem 44.
44 Dywizja Strzelców
Historia
Państwo  Rosyjska FSRR
Sformowanie 1919
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
bitwa pod Lubarem (20-22 III 1920)
bitwa pod Starynkami (2 IV 1920)
bitwa pod Korcem (VII 1920)
bitwa pod Tyszowcami (2 IX 1920)
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 12 Armia

44 Dywizja Strzelcówzwiązek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

Sformowana latem 1919 z oddziałów 3 Pogranicznej Dywizji i ochotników. Weszła w skład została 12 Armii. Walczyła przeciw oddziałom Denikina na Ukrainie, a następnie z oddziałami Ukraińskiej Republiki Ludowej. W lutym 1920 nad Wołkiem weszła w kontakt taktyczny z polską 5 Dywizja Piechoty. W walce z jednostkami polskimi poniosła wysokie straty i została wycofana na tyły. Podczas polskiej ofensywy na Kijów pobita pod Berdyczowem, a 28 kwietnia poddała się pod Holendrami. Odtworzona w maju 1920, wzięła udział w ofensywie Armii Czerwonej, docierając pod Tyszowce. Podczas odwrotu broniła linii Ptyczy i Słuczy. Po podpisaniu rozejmu z Polską wzięła udział w walkach z oddziałami Ukraińskiej Republiki Ludowej[1].


Jednostki tyłowe 44 DS wraz z 58 DS odpierały atak polskiej Dywizji Kawalerii gen. Józefa Romera pod Koziatynem. Niedobitki 44 DS uchodziły pospiesznie w kierunku Czerkas nad Dnieprem. Uporczywe walki Wojska Polskiego z 44 DS o Emilczyn zakończyły się ustąpieniem wojsk polskich (2 Armii). 3 października 1920 dywizja została rozbita po brawurowym ataku kawalerii polskiej na południe od Prypeci[potrzebny przypis].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Skład na dzień 12 lipca 1920[2]:

  • dowództwo dywizji
  • 130 Bohuńska Brygada Strzelców
    • 388 pułk strzelców
    • 389 pułk strzelców
    • 390 pułk strzelców
  • 131 Taraszczańska Brygada Strzelców
    • 391 pułk strzelców
    • 392 pułk strzelców
    • 393 pułk strzelców
  • 132 Płastuńska Brygada Strzelców
    • 394 pułk strzelców
    • 395 pułk strzelców
    • 396 pułk strzelców
  • 44 pułk kawalerii

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]