Bitwa pod Cycowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Cycowem
Wojna polsko-bolszewicka
Czas 15-16 sierpnia 1920
Miejsce Cyców
Terytorium II Rzeczpospolita
Wynik zwycięstwo Polski
Strony konfliktu
II Rzeczpospolita Polska  Rosyjska FSRR
Dowódcy
Cyprian Bystram Dotol
Siły
3 i 7 pułki ułanów, 2 bataliony etatowe, 2 dywizjon artylerii konnej (928 szabel, 900 bagnetów, 34 ckm, 8 dział) 514 i 155 pułk strzelców, oddział kawalerii i bateria artylerii (ok. 1550 bagnetów, 235 szabel, 40 ckm, 4 działa)
Straty
27 zabitych, 58 rannych, 55 koni nieznane
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa lokalizacyjna Polski w 1939 r.
miejsce bitwy
miejsce bitwy
51°17′59,2800″N 23°09′00,0000″E/51,299800 23,150000

Bitwa pod Cycowem – bój pomiędzy IV Brygadą Jazdy a oddziałami bolszewickiej 58 Brygady Strzelców, stoczony w dniach 15-16 sierpnia 1920 roku podczas wojny polsko-bolszewickiej.

Był to epizod Bitwy Warszawskiej. W czasie przygotowań do kontrofensywy znad Wieprza, IV Brygada Jazdy wchodziła w skład 3 Armii gen. Zygmunta Zielińskiego. Zadaniem 3 Armii była osłona koncentracji 4 Armii gen. Leonarda Skierskiego, która była główną siła uderzeniową planowanej ofensywy.

IV Brygada Jazdy – dowódca pułkownik Nieniewski:

Grupa bojowa Dotola (ze składu 58 dywizji strzelców): 514 i 155 pułki strzelców, oddział kawalerii i bateria artylerii (ok. 1550 bagnetów, 235 szabel, 40 ckm, 4 działa).

Drogę na Lublin w miejscowość GarbatówkaŚwierszczów (6 km na północ od Cycowa) osłaniały 2 bataliony etapowe (5 lwowski i 5 łódzki) (ok. 900 żołnierzy, 12 ckm) dowódca kapitan Zygmunta Zajchowskiego – bataliony składają się z ozdrowieńców i ludzi pełniących dotychczas służbę tyłową.

15 sierpnia – podczas marszu na Lublin grupa Dotola natknęła się pod Garbatówką na polską piechotę – wywiązał się całodzienny bój.

16 sierpnia – o godz. 7 rano natarcie pułków bolszewickich przełamało obronę batalionów etapowych. W pościgu za rozbitą piechotą, wojska bolszewickie weszły do Cycowa i kontynuowały natarcie na Głębokie, gdzie wojskom polskim udało się zatrzymać ich natarcie dzięki pomocy 2 dak. Przybycie 3 i 7 pułku ułanów umożliwiło przeprowadzenie kontrataku na pozycje bolszewickie pod Cycowem i w konsekwencji rozbicie ich.

Bitwa pod Cycowem została upamiętniona po 1990 r. na jednej z tablic pól bitewnych na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie napisem „CYCÓW 16 VIII 1920”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]