Bitwa pod Wojewódkami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Wojewódkami jedna z bitew wojny polsko-bolszewickiej, stoczona pod Wojewódkami Górnymi, w nocy z 18 na 19 sierpnia 1920 roku.

Polscy żołnierze III batalionu 2 Pułku Strzelców Podhalańskich starli się z oddziałami sowieckimi z 27 Omskiej Dywizji Strzeleckiej i 2 Dywizji Strzelców. Oddziały sowieckie zaatakowały od strony zachodniej, wyłaniając się z lasu, otaczając III batalion. Odcięci żołnierze polscy bronili się zaciekle. Nierówna walka trwała przez całą noc. Dywizje sowieckie pospiesznie przeszły w kierunku północno-wschodnim, ponosząc przy tym dotkliwe straty - około 200 zabitych, przeszło 100 jeńców, kilka armat, karabinów maszynowych i 150 wozów ze sprzętem wojennym i żywnością[1]. Po stronie polskiej straty wyniosły 16 zabitych oraz kilkudziesięciu rannych. Część żołnierzy polskich zostało pochowanych w Wojewódkach Górnych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]