Armia Rezerwowa (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy armii wystawionej przez wojska polskie. Zobacz też: Armia Rezerwowa - stronę ujednoznaczniającą.
Armia Rezerwowa
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 25 maja 1920
Rozformowanie 15 czerwca 1920
Dowódcy
Pierwszy gen. por. Kazimierz Sosnkowski
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Dyslokacja Wilno, potem Bracław (sztab)
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Podległość Front Północno-Wschodni
Skład 5 Dywizja Piechoty
11 Dywizja Piechoty
16 Dywizja Piechoty
VII Brygada Rezerwowa
I Brygada Jazdy

Armia Rezerwowazwiązek operacyjny Wojska Polskiego, utworzony w trakcie wojny polsko-bolszewickiej rozkazem Wodza Naczelnego marsz. Józefa Piłsudskiego z 25 maja 1920.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Armia Rezerwowa, podobnie jak 7 Armia, miała pełnić funkcję odwodu Frontu Północno-Wschodniego oraz obserwować polsko-litewską linię demarkacyjną. Jednak w przeciwieństwie do niej, wzięła udział w walkach jako jedna formacja. Składała się głównie z oddziałów sformowanych w kraju, niebiorących wcześniej udziału w walkach polsko-bolszewickich.

I ofensywa Tuchaczewskiego (zwana też majową lub bitwą nad Berezyną), podjęta przez 15. armię 14 maja 1920, odrzuciła siły polskie spod Połocka aż po jezioro Narocz. Wtedy NDWP postanowiło podjąć na początku czerwca kontruderzenie, które miało na celu okrążenie wroga (formacje skrzydłowe miały się spotkać w Dokszycach), a dowodzone było osobiście przez marsz. Józefa Piłsudskiego. Miały wziąć w nim udział 3 związki operacyjne (z czego 2 były niedawno sformowane):

Formacja Skład Kierunek natarcia
Armia Rezerwowa 5 DP, 11 DP, 16 DP, VII BR, I BJ z Bracławia na południowy wschód
1 Armia 1 DLB, 3 DPLeg., 8 DP z Wilejki na północny wschód
Grupa gen. Skierskiego 2 DLB, 10 DP z Łohojska na północ

Jednak na trasie natarć wojsk Skierskiego i Sosnkowskiego opór był zbyt silny, a na obszarze działań 1. armii zbyt słaby, w wyniku czego wojska sowieckie wycofały się 8 czerwca z kleszczy nad Autę, a na całym obszarze białoruskim rozpoczął się miesiąc względnego spokoju. Grupę Skierskiego i Armię Rezerwową rozwiązano, a ich jednostki włączono do 1. armii.

Ogólnie operacja zakończyła się połowicznym sukcesem, gdyż mimo zatrzymania i odrzucenia wojsk sowieckich wojska polskie wyczerpały wszystkie odwody, niezbędne do powstrzymania lipcowej ofensywy wojsk Frontu Zachodniego Tuchaczewskiego.

Dowództwo i skład[edytuj | edytuj kod]

dowódca - gen. por. Kazimierz Sosnkowski

OdeB AR:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman Davies: White Eagle, Red Star: The Polish-Soviet War, 1919-20. London: Pimlico, 2003. ISBN 83-03-01373-4.
  • Tadeusz Wawrzyński. Dowództwa armii 1920-1922. „Biuletyn Centralnego Archiwum Wojskowego 22/1999”. 
  • Mieczysław Wrzosek: Wojny o granice Polski Odrodzonej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1992. ISBN 83-214-0752-8.