Bitwa pod Prudkiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Nachowem
Wojna polsko-bolszewicka
Czas 24 czerwca 1920
Miejsce pod Prudkiem[a]
Przyczyna walki Grupy Poleskiej
Wynik zwycięstwo Sowietów
Strony konfliktu
II Rzeczpospolita Polska  Rosyjska FSRR
Dowódcy
Bolesław Zaleski
Siły
15 pułk piechoty Grupa Mozyrska
brak współrzędnych

Bitwa pod Prudkiem – walki polskiego 15 pułku piechoty mjr. Bolesława Zaleskiego z oddziałami Grupy Mozyrskiej toczone w okresie wojny polsko-bolszewickiej.

Sytuacja ogólna[edytuj | edytuj kod]

14 maja 1920 ruszyła sowiecka ofensywa wojsk Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego[2]. 15 Armia Augusta Korka i Grupa Północna Jewgienija Siergiejewa uderzyły na pozycje oddziałów polskich 8 Dywizji Piechoty i 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w ogólnym kierunku na Głębokie. Wykonująca uderzenie pomocnicze 16 Armia Nikołaja Sołłohuba[3] zaatakowała oddziały 4 Armii gen. Stanisława Szeptyckiego i podjęła próbę sforsowania Berezyny pod Murawą i Żukowcem oraz pod Żarnówką i Niechoniczami[4][5]. Wobec skomplikowanej sytuacji operacyjnej, 23 maja rozpoczął się ogólny odwrót wojsk polskich w kierunku zachodnim[6]. Po zatrzymaniu sowieckiej ofensywy Armia Rezerwowa gen. Kazimierza Sosnkowskiego, przy współudziale oddziałów 1. i 4 Armii, zepchnęła przeciwnika na linię rzek Auta i górna Berezyna. W pierwszej dekadzie czerwca front polsko-sowiecki na Białorusi ustabilizował się. Na Ukrainie, w związku z przerwaniem polskiego frontu przez 1 Armię Konną Siemiona Budionnego, Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego zarządziło generalny odwrót znad Dniepru. 18 czerwca odwrót rozpoczęła Grupa Poleska gen. Sikorskiego[7]. Wódz Naczelny Józef Piłsudski wydał rozkaz przeprowadzenia na północy serii wypadów na tyły sowieckie, aby stworzyć wrażenie przygotowywania natarcia dużych sił polskich. W tym czasie oddziały Grupy Poleskiej broniły dostępu do Mozyrza i Kalenkowicz[8][9].

Działania pod Prudkiem[edytuj | edytuj kod]

W związku z postępami sowieckiej ofensywy na Ukrainie 18 czerwca 1920 Grupa Poleska gen. Władysława Sikorskiego rozpoczęła odwrót znad Dniepru. 15 pułk piechoty mjr. Bolesława Zaleskiego maszerował nad Turię w trzech niezależnych kolumnach, a 24 czerwca został zaatakowany przez oddziały sowieckiej kawalerii[1]. Pod Ogrodnikiem został zaskoczony i stoczył ciężką walkę II batalion pułku. Co prawda odparł nieprzyjaciela, ale poniósł duże straty. Równocześnie zaatakowane zostały pozostałe bataliony pułku i zmuszone do odwrotu na Mozyrz. Tym samym oskrzydlona została maszerująca na Prudek kolumna główną z pododdziałami pułkowymi. Właśnie w Prudku uderzyła na nie sowiecka kawaleria. Walką pododdziałów sztabowych dowodził mjr Zalewski, a walczyli z bronią w ręku oficerowie sztabu, pisarze, sanitariusze i taboryci. Kolumnę ocaliło dopiero nadejście dwóch kompanii II batalionu, które podczas walki z kawalerią zmieniły kierunek marszu i przypadkiem znalazły się w rejonie walk. Po odrzuceniu przeciwnika, kolumna dowódcy pułku wycofała się na linie Damarki[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Prudek, miejscowość na Białorusi, na zachód od Łojowa[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]