Pałac w Miedzianej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Miedzianej
Obiekt zabytkowy nr rej. zespół 881/J z 6.11.1986, park 791/J z 25.07.1983[1]
Ilustracja
Pałac w Miedzianej
Państwo  Polska
Miejscowość Miedziana
Adres nr 163
Typ budynku pałac
Ukończenie budowy ok. 1840 r.[1]
Ważniejsze przebudowy pocz. XX w.[2]
Położenie na mapie gminy Sulików
Mapa lokalizacyjna gminy Sulików
Pałac w Miedzianej
Pałac w Miedzianej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Miedzianej
Pałac w Miedzianej
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Miedzianej
Pałac w Miedzianej
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zgorzeleckiego
Pałac w Miedzianej
Pałac w Miedzianej
Ziemia51°01′12,92″N 15°07′01,10″E/51,020256 15,116972

Pałac w Miedzianej – wzniesiony około 1840 roku, przebudowany na początku XX wieku, obecnie pełni funkcje mieszkalne.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pałac położony jest w północno-zachodniej części wsi Miedziana, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Sulików.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac został wzniesiony około 1840 roku[1], w 1896 roku do budynku dostawiono oficynę[2]. Obiekt przebudowano na początku XX wieku, obecnie pełni funkcje mieszkalne[2].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Miedzianej to dwukondygnacyjna budowla wzniesiona na planie prostokąta, nakryta dachem trzyspadowym z wolimi oczami[2]. Elewacje posiadają boniowania w tynku, okna są ujęte w opaski, a nad nimi są nadokienniki[2].

Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: pozostałości niewielkiego parku krajobrazowego pochodzącego z XIX wieku, spichrz z około 1800 roku i oficyna pochodząca z 1896 roku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 263. [dostęp 28.03.2015].
  2. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 29. ISBN 83-85773-61-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]