Pałac w Czernicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac w Czernicy
Obiekt zabytkowy nr rej. pałac A/5491/530 z 27.01.1959, kaplica A/5466/1120 z 27.07.1964, park A/5377/503/J z 7.12.1977[1]
Pałac w Czernicy
Pałac w Czernicy
Państwo  Polska
Miejscowość Czernica 102
Typ budynku Pałac
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy 1543 r.
Ważniejsze przebudowy 1858 i 1911 r.
Położenie na mapie gminy Jeżów Sudecki
Mapa lokalizacyjna gminy Jeżów Sudecki
Pałac w Czernicy
Pałac w Czernicy
Położenie na mapie powiatu jeleniogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jeleniogórskiego
Pałac w Czernicy
Pałac w Czernicy
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Czernicy
Pałac w Czernicy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Czernicy
Pałac w Czernicy
Ziemia50°58′42,62″N 15°43′11,77″E/50,978506 15,719936

Pałac w Czernicy – wybudowany w 1548 roku w Czernicy.

Położenie[edytuj]

Pałac położony jest w Czernicy – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim, w gminie Jeżów Sudecki, w Górach Kaczawskich w Sudetach Zachodnich.

Historia[edytuj]

Pałac w Czernicy powstał w 1543 roku, w wyniku przebudowy istniejącego w tym miejscu wcześniej zamku, należącego do rycerzy von Langenof[2]. Nowa budowla była była trzyskrzydłowym, renesansowym dworem otoczonym fosą[2]. W 1858 roku zlikwidowano fortyfikacje, a sam dwór ponownie przebudowano, nadając mu styl neorenesansowy, przypominający francuskie zamki nad Loarą[2]. W roku 1911 w północno zachodnim narożniku zbudowano masywną, półokrągłą wieżę nakrytą stożkowym dachem. Do 1945 pałac znajdował się w rękach rodziny von Klitzing, później przejęło go Okręgowe Przedsiębiorstwo Handlu Opałem, następnie był użytkowany Komendę Wojewódzką Policji w Jeleniej Górze, a od 1992 roku jest własnością prywatną[2].

Architektura[edytuj]

Pałac w Czernicy jest dwukondygnacyjnym budynkiem wzniesionym na planie podkowy[2]. Całe założenie pałacowo-parkowe zostało poddane gruntownej renowacji, po której blasku nabrały interesujące wnętrza, w szczególności pochodzące z 1563 roku malowidła ścienne w pałacowej kaplicy[2]. Ogrodzony kamiennym murem 5-hektarowy, teraz pielęgnowany park posiada wiele dendrologicznych okazów i stanowi znakomity przykład tego typu zabytków w Kotlinie Jeleniogórskiej[2]. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze kaplica[2].

Przypisy[edytuj]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 19.03.2015]. s. 48.
  2. a b c d e f g h Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 84-88. ISBN 978-83-89102-63-8.

Bibliografia[edytuj]

  • Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ​ISBN 978-83-89102-63-8​.