Zamek w Ratnie Dolnym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Ratnie Dolnym
(niem.) Schloss Niederrathen
Obiekt zabytkowy nr rej. A/4553/286 z 11.05.1951[1]
Ilustracja
Zamek w Ratnie Dolnym
Państwo  Polska
Miejscowość Ratno Dolne
Adres Ratno Dolne 21
Typ budynku zamek
Styl architektoniczny renesans, barok
Rozpoczęcie budowy ok.1563 r.
Ważniejsze przebudowy 1675, 1896 r.
Położenie na mapie gminy Radków
Mapa lokalizacyjna gminy Radków
Zamek w Ratnie Dolnym
Zamek w Ratnie Dolnym
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Ratnie Dolnym
Zamek w Ratnie Dolnym
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zamek w Ratnie Dolnym
Zamek w Ratnie Dolnym
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Zamek w Ratnie Dolnym
Zamek w Ratnie Dolnym
Ziemia50°30′21,402″N 16°27′18,212″E/50,505945 16,455059

Zamek w Ratnie Dolnym – wzniesiony około 1563 roku, w wiekach następnych kilkakrotnie przebudowywany. Częściowo uszkodzony w pożarze w 1998 roku, obecnie niszczeje.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamek w Ratnie Dolnym został zbudowany w ostatnich dekadach XV wieku na planie prostokąta 14x22 m z wieżą o boku 7,5 m i wjazdem od północy[2]. W 1563 roku został rozbudowany przez Balzera von Reichenbach[3]. W roku 1645, w czasie wojny trzydziestoletniej budynek został zniszczony[3]. Po zniszczeniach zamek w 1675 roku kupił Daniel Paschasius von Osterberg, który go odbudował, podwyższając korpus i wprowadzając attyki[2][3]. Zbudował też nowy budynek w płn.-wsch. części dziedzińca[2]. Istotne przekształcenia nastąpiły w 2 połowie XIX wieku, gdy zbudowano smukłą zachodnią wieżę, przebudowano dziedziniec wjazdowy i około 1896 roku zmodernizowano wnętrza[2][3].
Po 1945 roku był użytkowany przez PGR i jako dom wczasowy[3]. W roku 1972 i 1985 przeprowadzano doraźne remonty zamku[3]. W 1996 roku zamek kupił wrocławski przedsiębiorca Edward Ptak. Zimą 1997/1998 w pożarze uległ zniszczeniu dach i stropy[3]. Odtąd zamek niszczeje[4]. W roku 2006 Edward Ptak przekazał zamek spółce WKS "Śląsk Wrocław" S.A., której był akcjonariuszem i prezesem zarządu.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Zamek to budowla wzniesiona z kamienia i cegły, potynkowana, wzniesiona na planie czworoboku, z niewielkim wewnętrznym dziedzińcem, trzykondygnacyjna z mezaninem i nakryta niskimi dachami dwuspadowymi[4]. Skromne elewacje zachowały fragmenty detali architektonicznych, część obramowań okiennych, boniowanie naroży i wieńczące attyki[4]. W centralnym miejscu attyki fasady południowej znajduje się herb Waldemara Johnstona, właściciela zamku od 1854 r. z datą MDCCCLXXII (1872), trzymany przez dwa lwy. Układ wnętrz jest wielotraktowy, w niektórych pomieszczeniach zachowane są sklepienia krzyżowe[4].
Do zamku przylegają ogrody tarasowe pochodzące z XVII wieku oraz dawny zwierzyniec, zmieniony w dziewiętnastym stuleciu w park krajobrazowy[4]. W pobliżu stoją budynki gospodarcze dawnego folwarku i dwie oficyny dworskie[4].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 82. [dostęp 21.03.2017].
  2. a b c d Leszek Kajzer, Stanisław Kołodziejski, Jan Salm, Leksykon Zamków w Polsce, wyd. Arkady, Warszawa 2001, s. 420-421
  3. a b c d e f g Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 318-323. ISBN 978-83-89102-63-8.
  4. a b c d e f Damian Dąbrowski: Ratno Dolne. W: Pałace Śląska [on-line]. [dostęp 2017-03-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ​ISBN 978-83-89102-63-8​.