Pałac w Stolcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac w Stolcu
Obiekt zabytkowy nr rej. pałac A/4720/1868 z 11.10.1966, park A/4721/848/WŁ z 18.09.1981[1]
Pałac od południa
Pałac od południa
Państwo  Polska
Miejscowość Stolec
Typ budynku Pałac
Styl architektoniczny barok
Ukończenie budowy 1729 r.
Ważniejsze przebudowy 1773-1779, 1870 r., XIX w.
Zniszczono 1945 r.
Położenie na mapie gminy Ząbkowice Śląskie
Mapa lokalizacyjna gminy Ząbkowice Śląskie
Pałac w Stolcu
Pałac w Stolcu
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ząbkowickiego
Pałac w Stolcu
Pałac w Stolcu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Stolcu
Pałac w Stolcu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Stolcu
Pałac w Stolcu
Ziemia50°35′24,39″N 16°53′05,36″E/50,590108 16,884822

Pałac w Stolcupałac wybudowany w roku 1729. Znajduje się we wsi Stolec w województwie dolnosląskim.

Położenie[edytuj]

Pałac położony jest w Stolcu – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie, między Obniżeniem Ząbkowickim a Wysoczyzną Ziębicką[2].

Historia[edytuj]

Wcześniej w miejscowości istniał zamek z XIV wieku zniszczony podczas wojen husyckich oraz renesansowy dwór z XVI wieku[3] Pałac w Stolcu wzniesiony został w stylu barokowym dla Henryka hr. von Churchswand[2]. Z powodu obsunięcia się skarpy postawiony na nowo w latach 1773-1779[4] oraz przebudowany w końcu XIX wieku, kiedy to gmach rozbudowano, nadając mu obszerną formę w stylu neobaroku francuskiego. Pałac został uszkodzony w 1945 roku, w następnych latach był użytkowany przez Ośrodek Hodowli Zarodowej w Stoszowicach[2]. W latach 1964-1972 oraz 1975-1978 budynek był remontowany[2]. Obecnie pałac jest w bardzo złym stanie.

Architektura[edytuj]

Pałac budynek wzniesiony z cegły, na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, nakryty był wysokim dachem łamanym[2]. Fasada (elewacja południowa) pierwotnie siedmioosiowa, z centralnie położonym głównym wejściem, ozdobionym balkonowym portalem, obecnie jest kompletnie zrujnowana[2]. Elewacja ogrodowa jest jedenastoosiowa, z centralnym trzyosiowym ryzalitem i dwoma wydatnymi wieżami po bokach[2]. Ryzalit o podziałach pilastrowych zwieńczony jest trójkątnym przyczółkiem[2]. Elewacje zachowały część detali architektonicznych: obramowania otworów okiennych, dekoracje festonowe, boniowane lizeny[2]. Układ wnętrz dwu i trzytraktowy, w części pomieszczeń zachowały się sklepienia[2].
Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: trzy oficyny mieszkalne oraz park o powierzchni 5 ha, zmieniony na krajobrazowy w XIX wieku[2]. Zachowały się pozostałości tarasów i balustrady[2]. Obecnie park jest w bardzo złym stanie technicznym[2].

Przypisy[edytuj]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 15.02.2015]. s. 250.
  2. a b c d e f g h i j k l m Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 369-372. ISBN 978-83-89102-63-8.
  3. red. Marka Staffy: Słownik geografii turystycznej Sudetów. Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie. Przedgórze Paczkowskie, t. 21 (N-Ż). Wrocław: 2008, s. 337-338.
  4. Łuczyński Romuald M.: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: 2008, s. 371.

Bibliografia[edytuj]