Pałac w Krzyżowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Krzyżowej
Obiekt zabytkowy nr rej. pałac A/4257/915/WŁ z 31.12.1982, park A/4255/1168/WŁ z 28.03.1986, folwark A/4254/1281/WŁ z 20.12.1989[1]
Ilustracja
Pałac od południa
Państwo  Polska
Miejscowość Krzyżowa
Adres Krzyżowa 7, 58-112 Grodziszcze
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neobarok
Architekt F. A. Hammerschmidt
Rozpoczęcie budowy 1712 r.
Ukończenie budowy 1726 r.
Położenie na mapie gminy wiejskiej Świdnica
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Świdnica
Pałac w Krzyżowej
Pałac w Krzyżowej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Krzyżowej
Pałac w Krzyżowej
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Krzyżowej
Pałac w Krzyżowej
Położenie na mapie powiatu świdnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu świdnickiego
Pałac w Krzyżowej
Pałac w Krzyżowej
Ziemia50°47′49,20″N 16°32′04,97″E/50,797000 16,534714
Strona internetowa

Pałac w Krzyżowejpałac w Polsce, położony w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica, w miejscowości Krzyżowa.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pałac położony jest na południowym skraju Równiny Świdnickiej, nad rzeką Piławą.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Krzyżowej został wybudowany w latach 1712-1726 najprawdopodobniej według projektu Felixa Hammerschmidta, na miejscu stojącego tu wcześniej XVI wiecznego dworu, zniszczonego w trakcie wojny trzydziestoletniej[2]. Na polecenie Helmuta Karla von Moltke pałac został przebudowany w latach 1868-69 według projektu berlińskiego architekta Gödekinga[2]. Następna przebudowa miała miejsce w latach 1891-1900[2]. W latach 1992-1997 przeprowadzono kompleksowy remont i rewaloryzację pałacu[2].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Krzyżowej to neobarokowa, wysoko podpiwniczona, dwukondygnacyjna budowla wzniesiona na planie prostokąta, nakryta dachem mansardowym z lukarnami[2]. Fasada pałacu ma jedenaście osi i czteroosiowy pseudoryzalit[2]. Do wejścia głównego prowadzą kamienne, zwężające się schody z żelazną, kutą balustradą i półkolisty podest wysokiego parteru[2]. Główne wejście w ozdobnym portalu z dwiema kolumnami jońskimi po bokach potrzymującymi fronton zawierający kartusz z herbami Helmuta Karla von Moltke (po lewej) i Mary von Burt, ur. 1825 (po prawej). Wnętrza są dwutraktowe na wszystkich kondygnacjach[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 170. [dostęp 3.03.2015].
  2. a b c d e f g h Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 194-199. ISBN 978-83-89102-63-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]