Dwór barokowy w Długopolu Górnym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Obiekt zabytkowy nr rej. 556/1984 z 22.12.1971[1]
Dwór od wschodu
Dwór od wschodu
Państwo  Polska
Miejscowość Długopole Górne
Adres Długopole Górne 165
Typ budynku dwór
Styl architektoniczny późny barok
Ukończenie budowy 1784 r.
Ważniejsze przebudowy XIX w.
Położenie na mapie gminy Międzylesie
Mapa lokalizacyjna gminy Międzylesie
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Dwór barokowy w Długopolu Górnym
Ziemia50°13′16,8″N 16°38′52,3″E/50,221333 16,647861

Dwór barokowy w Długopolu Górnym – wzniesiony w 1784 roku, w XIX wieku został przebudowany. Obecnie w budynku znajdują się mieszkania komunalne.

Położenie[edytuj]

Dwór leży w centrum w Długopola Górnegowsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.

Historia[edytuj]

Dwór został wzniesiony w 1784 roku[2], w XIX wieku został przebudowany[3]. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 22 grudnia 1971 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków[1].
Obecnie w budynku znajdują się mieszkania komunalne.

Architektura[edytuj]

Późnobarokowy dwór to budowla wzniesiona z kamienia i cegły, na planie prostokąta, nakryta dwuspadowym dachem naczółkowym z wolimi oczami[2]. Okna mają kamienne obramowania, na parterze zachowały się barokowe kraty koszowe[2]. Elewacje pietra są podzielone lizenami[2]. Do wnętrza prowadzą dwa portale. Na osi budynku znajduje się sień przelotowa z klatką schodową[3]. W części pomieszczeń parteru zachowały się sklepienia[3].
Obok dworu znajdują się duże zabudowania gospodarcze i pozostałości dawnego ogrodu[2].

Galeria[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 26.11.2014]. s. 76.
  2. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, s. 101, 102. ISBN 83-85773-06-1.
  3. a b c Damian Dąbrowski: Długopole Górne. W: www.palaceslaska.pl [on-line]. [dostęp 2017-10-15].

Bibliografia[edytuj]