Pałac w Ścinawce Średniej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Ścinawce Średniej
Obiekt zabytkowy nr rej. A/4766/1621/a-g/WŁ z 20.04.1998[1]
Ilustracja
Pałac w Ścinawce Średniej
Państwo  Polska
Miejscowość Ścinawka Średnia
Adres ul. Wojska Polskiego 14
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny barok
Ukończenie budowy przełom XVII i XVIII w.
Ważniejsze przebudowy 1788, 1795, 1893
Położenie na mapie gminy Radków
Mapa lokalizacyjna gminy Radków
Pałac w Ścinawce Średniej
Pałac w Ścinawce Średniej
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Pałac w Ścinawce Średniej
Pałac w Ścinawce Średniej
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Ścinawce Średniej
Pałac w Ścinawce Średniej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Ścinawce Średniej
Pałac w Ścinawce Średniej
Ziemia50°30′47,73″N 16°30′12,92″E/50,513258 16,503589

Pałac w Ścinawce Średniej – powstał na przełomie XVII i XVIII wieku w wyniku rozbudowy istniejącego wcześniej w tym miejscu dworu. W 1893 roku w części budynku urządzono kościół ewangelicki. Od 1923 roku pałac należał do zakonu jezuitów, po 1945 roku zaczął pełnić funkcje mieszkalne.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pałac leży w południowej części Ścinawce Średniej, wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIV wieku w tym miejscu istniał dwór[2]. W 1628 roku budynek ten stał się własnością jezuitów z Kłodzka[3]. W wyniku rozbudowy dworu przeprowadzonej na przełomie XVII i XVIII wieku, powstał obecny, barokowy pałac[2]. W 1788 roku dokonano kolejnej rozbudowy, a w 1795 roku wzniesiono pałacowy teatr[2]. Pod koniec XVIII wieku zakon jezuitów uległ kasacie i pałac zmienił właściciela. W 1893 roku w części budynku utworzono kościół ewangelicki[2]. W 1923 roku budynek nabyli jezuici, którzy urządzili w nim nowicjat i prepozyturę (probostwo)[2]. Po 1945 roku pałac na krótko powrócił do zakonu, ale ostatecznie został przejęty przez państwo. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 20 kwietnia 1998 roku pałac został wpisany do rejestru zabytków[1].
Obecnie budynek pełni funkcje mieszkalne.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Barokowy pałac to budowla założona na planie prostokąta, wzniesiona z kamienia i cegły, czterokondygnacyjna, nakryta dachem dwuspadowym z lukarnami[3]. Dziesięcioosiowa fasada jest dzielona pilastrami w wielkim porządku[2]. W jej centrum znajduje się pseudoryzalit zwieńczony trójkątnym przyczółkiem[3].
Budynek jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: cztery domy mieszkalne, dawna kaplica, pawilon ujęcia wody i park[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 82. [dostęp 16.11.2014].
  2. a b c d e f g h Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 397. ISBN 83-85773-12-6.
  3. a b c Damian Dąbrowski: Ścinawka Średnia. W: www.palaceslaska.pl [on-line]. [dostęp 2017-12-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]