Zamek w Czarnym Borze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Czarnym Borze
Obiekt zabytkowy nr rej. A/4135/593 z 25.08.1959
Państwo  Polska
Miejscowość Czarny Bór
Typ budynku zamek
Styl architektoniczny gotyk
Inwestor Bolko II Mały
Ukończenie budowy 1355 r.
Pierwszy właściciel Bolko II Mały
Położenie na mapie gminy Czarny Bór
Mapa lokalizacyjna gminy Czarny Bór
Zamek w Czarnym Borze
Zamek w Czarnym Borze
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wałbrzyskiego
Zamek w Czarnym Borze
Zamek w Czarnym Borze
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zamek w Czarnym Borze
Zamek w Czarnym Borze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Czarnym Borze
Zamek w Czarnym Borze
Ziemia50°45′59″N 16°08′01″E/50,766389 16,133611

Zamek w Czarnym Borze – wybudowany w 1355 r. w Czarnym Borze[1].

Położenie[edytuj]

Zamek położony jest w Czarnym Borze – w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Czarny Bór. Położony jest w Sudetach Środkowych, na pograniczu Gór Wałbrzyskich i Kamiennych (pasmo Czarnego Lasu i Lesistej), w dolinie Leska (prawego dopływu Bobru) i jego dopływu – Grzędzkiego Potoku.

Historia[edytuj]

Gotycki zamek zbudowano prawdopodobnie w 1355 roku - XIV w. przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka II Małego; zachowały się fragmenty murów i kolista baszta z granitu. Nie jest znana dokładna data powstania zamku z powodu braku ścisłych historycznych dokumentów. Jednakże na podstawie analizy wydarzeń historycznych można w przybliżeniu określić czas jego powstania, datując to na przełom XIII i XIV wieku, a nie jak to się podaje w wielu publikacjach - połowa XIV wieku. Strzegł on szlaku handlowego prowadzącego z Czech. Wybudowany został na niewielkim "wzgórzu" otoczonym podmokłymi łąkami. Bagna stanowiły jego naturalną ochronę, dodatkowo wokół zamku była wykonana fosa. W połowie wieku XIV zamek stał się zbójnicką siedzibą. Został on odzyskany zbrojnie przez księcia w 1355 roku, o czym wspomina pierwszy zachowany dokument wspominający o zamku. Przez kilkadziesiąt lat zamek zmieniał właścicieli, był niszczony i odbudowywany. Kres jego istnienia położył pożar w 1755 roku. Od tego czasu pozostaje on w ruinie. Do naszych czasów zachowała się tylko część wieży i fragmenty murów. Samo położenie wieży jest nietypowe, gdyż zazwyczaj wieże były budowane na wzgórzach i górach. Ta budowla została wybudowana na podmokłych łąkach w dolinie rzeki Lesk. Obecnie wśród kępy lasu jest mało widoczna z daleka jej ruina. Czas zrobił już swoje, wieża coraz bardziej się rozpada.

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 31.12.2014]. s. 190.