Dwór obronny w Maciejowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór obronny w Maciejowcu
Obiekt zabytkowy nr rej. A/5499/344 z 13.11.1956
Ilustracja
Renesansowy dwór w Maciejowcu
Państwo  Polska
Miejscowość Maciejowiec
Typ budynku Dwór
Styl architektoniczny Renesans
Ukończenie budowy 1627-32
Ważniejsze przebudowy 1652, 1834,
Położenie na mapie gminy Lubomierz
Mapa lokalizacyjna gminy Lubomierz
Dwór obronny w Maciejowcu
Dwór obronny w Maciejowcu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwór obronny w Maciejowcu
Dwór obronny w Maciejowcu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dwór obronny w Maciejowcu
Dwór obronny w Maciejowcu
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lwóweckiego
Dwór obronny w Maciejowcu
Dwór obronny w Maciejowcu
Ziemia50°58′22,80″N 15°37′11,71″E/50,973000 15,619920

Dwór w Maciejowcu – wybudowany w 1627 r. w Maciejowcu[1][2].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Dwór położony jest we wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim w powiecie lwóweckim w gminie Lubomierz. Na wschodnim krańcu Wzgórz Radoniowskich, w dolinie Maciejowickiego Potoku (dorzecze Bobru) około 8 km na pd.-wschód od Lubomierza.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Jedna z wariacji herbu Smith

Renesansowy dwór z lat 1627-1632, przebudowany w roku 1834; powstał prawdopodobnie w wyniku rozbudowania zameczku pochodzącego z drugiej połowy XVI w. Po pożarze odbudowano go w 1652 r. W 1756 r. dwór zakupił Georg Friedrich Smith (1703–1757), kupiec i senator z Jeleniej Góry. Po jego śmierci w 1757 r. dwór odziedziczyła wdowa, Margeritha Elisabeth z domu Gottfried. Przebudowany na początku XX w. pozostawał nie użytkowany od 1938. Remontowano go w 1958 r. Jest to trójskrzydłowe założenie z murem kurtynowym od strony południowej, z podcieniami arkadowymi w skrzydłach wschodnim i północnym. W skrzydle wschodnim, od strony dziedzińca, zachował się renesansowy portal. W tym samym skrzydle, na pierwszym piętrze, można zobaczyć fragmenty drewnianego malowanego stropu. Również w murze kurtynowym, na polecenie Margerithy Elisabethy nad portalem umieszczono kartusze z tarczami herbowymi[3]. Herb po prawej stronie należy do rodziny Smith. Całość wraz z przyległymi zabudowaniami stanowi przykład renesansowej architektury, jeden z wielu na Dolnym Śląsku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 1.04.2018].
  2. Straszny Dwór w Maciejowcu
  3. Krajobraz i ludzie na pograniczu śląsko-saksońskim. Landschaft und Menschen im schlesisch-sächsischen Grenzgebiet (materiał z konferencji) pod red. naukową Piotra Oszczanowskiego, Jelenia Góra 2014, ​ISBN 978-83-89480-36-1

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]