Pałac w Kościelnikach Górnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Kościelnikach Górnych
Obiekt zabytkowy nr rej. pałac 112/897/J z 14.08.1987, park 113/707/J z 10.11.1981[1]
Ilustracja
Widok od wschodu
Państwo  Polska
Miejscowość Kościelniki Górne
Adres nr 21
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny eklektyzm
Rozpoczęcie budowy 1866
Ukończenie budowy 1867
Położenie na mapie gminy Leśna
Mapa lokalizacyjna gminy Leśna
Pałac w Kościelnikach Górnych
Pałac w Kościelnikach Górnych
Położenie na mapie powiatu lubańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubańskiego
Pałac w Kościelnikach Górnych
Pałac w Kościelnikach Górnych
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Kościelnikach Górnych
Pałac w Kościelnikach Górnych
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Kościelnikach Górnych
Pałac w Kościelnikach Górnych
Ziemia51°02′59,54″N 15°16′37,73″E/51,049872 15,277147

Pałac w Kościelnikach Górnych – powstał w latach 1866-1867 w wyniku rozbudowy stojącego w tym miejscu wcześniej dworu. Obecnie jest własnością prywatną.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pałac położony jest we wsi Kościelniki Górne, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Leśna[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XVII wieku w tym miejscu wzniesiono dwór, który następnie przebudowano w XVIII wieku[2]. Obecny pałac powstał w latach 1866-1867 w wyniku rozbudowy dworu[2]. Obecnie budynek jest własnością prywatną.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac to okazała budowla eklektyczna na rozczłonkowanym rzucie, dwu i trzykondygnacyjna, z wieżyczkami, tarasami i dwukondygnacyjnym poddaszem mieszkalno-użytkowym[2]. Nakryta jest dachami mansardowymi i dwuspadowymi, oraz ma bogato zdobione elewacje[2].
Budynek jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą zabudowania gospodarcze z początków XIX wieku, na które składają się: dwa budynki mieszkalne, stajnia, stodoła i spichrz[2]. Za zabudowaniami mieszkalnymi ciągnie się park krajobrazowy z początków XIX wieku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 14.05.2015]. s. 100.
  2. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003. ISBN 83-85773-60-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]