Pałac w Gronowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac w Gronowie
Obiekt zabytkowy nr rej. pałac A/5410/1901 z 21.01.1967, park 1299/J z 15.06.1997[1]
Ilustracja
Pałac w Gronowie
Państwo  Polska
Miejscowość Gronów
Adres nr 85
Typ budynku pałac
Ukończenie budowy 2 poł. XVIII w.
Ważniejsze przebudowy pocz. XIX w.,1920 r.
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zgorzelec
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Zgorzelec
Pałac w Gronowie
Pałac w Gronowie
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zgorzeleckiego
Pałac w Gronowie
Pałac w Gronowie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Gronowie
Pałac w Gronowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Gronowie
Pałac w Gronowie
Ziemia51°11′18,01″N 15°08′42,63″E/51,188336 15,145175

Pałac w Gronowie – został wzniesiony w drugiej połowie XVIII wieku, rozbudowany na początku XIX wieku i w 1920 roku. Na początku XXI wieku przeprowadzono ostatni remont, obecnie budynek jest własnością prywatną.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pałac położony jest we wsi Gronów, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Gronowie został wzniesiony w drugiej połowie XVIII wieku, najprawdopodobniej przed 1786 rokiem[3]. Na początku XIX wieku został powiększony o ryzalit po stronie północnej, w 1920 roku dobudowano frontowy ganek[3]. Ostatni remont przeprowadzono na początku XXI wieku, obecnie pałac jest własnością prywatną[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac to budowla wzniesiona na planie prostokąta, dwukondygnacyjna, nakryta dwuspadowym dachem mansardowym z lukarnami[2]. Budynek ma dwa trakty, fasada jest siedmioosiowa, główna oś została zaakcentowana mansardą z trójkątnym naczółkiem[2]. Na fasadzie, pod mansardą znajduje się kartusz z herbem Carla Leopolda von Tempsky[3]. Naroża akcentowane są podwójnymi boniowanymi lizenami[2].
Budynek jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park z aleją dębową[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 28.03.2015]. s. 264.
  2. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 249, 250. ISBN 83-85773-60-6.
  3. a b c d Gronów. W: http://www.polskiezabytki.pl [on-line]. [dostęp 2018-07-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]