Pałac w Jugowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac w Jugowie
Obiekt zabytkowy nr rej. pałac A/4205/1546/WŁ z 30.12.1996, park A/4206/849/WŁ z 18.09.1981
Pałac i park w Jugowie
Pałac i park w Jugowie
Państwo  Polska
Miejscowość Jugów
Adres ul. Główna 149
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny Eklektyzm
Ukończenie budowy XIX w.[1]
Ważniejsze przebudowy 1865 r.
Położenie na mapie gminy Nowa Ruda
Mapa lokalizacyjna gminy Nowa Ruda
Pałac w Jugowie
Pałac w Jugowie
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Pałac w Jugowie
Pałac w Jugowie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Jugowie
Pałac w Jugowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Jugowie
Pałac w Jugowie
Ziemia50°38′03″N 16°30′42″E/50,634167 16,511667
Herb hrabiów von Pfeil und Klein-Ellguth (1786)
Galeria: herby Stillfriedów
Herb baronów Stillfried Rattonitz
Herb hrabiów Stillfried Rattonitz

Pałac w Jugowie – wybudowany w połowie XIX w., w Jugowie[2] w miejscu starszego dworu Stillfriedów i Haugwitzów, zbudowanego w 1605 r.

Położenie[edytuj]

Pałac położony jest w Jugowie - wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.

Historia[edytuj]

Od 1472 r. właścicielem Jugowa był Georg von Stillfried. Pierwotny dwór wybudował około 1605 r. Henryk von Stillfried - Starszy dla swojego syna Hans von Stillfrieda. W obiekcie ocalała część wystroju: klatka schodowa z witrażem przedstawiającym herby rodowe oraz boazerie[1]; kominek na piętrze z bohaterami Biblii, gabinet nadleśniczego z historyczną stolarką, kasą i meblami. Eklektyczny wystrój pałac otrzymał po 1865 r. za czasów Eberharda von Pfeil und Klein Ellguth, który zlecił przebudowę. Ze starego budynku ocalały: jedna późnorenesansowa sala na parterze oraz sień. Okazały pałac z XIX w. wraz z parkiem jest częścią zespołu pałacowego. Obecnie siedziba Nadleśnictwa Jugów[3].

Właściciele[edytuj]

  • 1472-1482 - Georg (Jerzy) I von Stillfried und Rattonitz (zm. 1482)[4]
  • 1482-1492 - Georg II von Stillfried und Ratienitz (1459-1492)[5]
  • 1492-1518 - Georg III von Stillfried
  • 1518-1524 Jakob von Stillfried und Rattonitz (1483-1524(9))[6]
  • 1524-1518 - Georg IV von Stillfried
  • 1560 - Georg V von Stillfried
  • 1586 - Georg VI von Stillfried
  • 1586-1615 - Henryk von Stillfried - Starszy (1519-1615)[7]
  • 1605-1609 - Hans (Jan) von Stillfried Rattonitz (1549-1609)[8] - Jugów Górny
  • 1609-1620 - Tobias Stillfried von Rattonitz (1580-1620)[9] - Jugów Dolny
  • 1628-1658 - Hans Bernhard Stillfried von Rattonitz (1615-1658)[10] - Jugów Dolny
  • 1628 - Dietrich von Haugwitz - Jugów Górny
  • 1658-1669 - Bernhard II von Stillfried
  • 1669-1702 - Bernhard III von Stillfried und Rattonitz (1641-1702)[11] - Jugów Dolny
  • 1702-1720 - Raymund Erdmann Anton Freiherr Stillfried von Rattonitz (1672-1720)[12] - Jugów Dolny
  • 1720-1739 - Johann Joseph I baron Stillfried von Rattonitz (zm. 1739)[13] - Jugów Dln.
  • 1739-1761 - Anna von Stillfried hrabina von Salburg (1703-1761)[14], żona Johanna Josepha I
  • 1761-1796 - Michael Raymund baron Stillfried und Rattonitz (1730-1796)[15] - Jugów Dolny, od 1787 - Jugów Górny
  • 1765-1787 - Haugwitz - Jugów Górny
  • 1790-1808 - Friedrich Stillfried und Rattonitz[16] (1763-1808) - Jugów Górny, od 1796 Jugów Dolny
  • 1796-1805 - Johann Joseph II, hrabia Stillfried und Rattonitz (1762-1805)[17]
  • 1832-1865 - Ludwik von Pfeil
  • 1865-1901 - Eberhard von Pfeil und Klein Ellguth (1839–1901)
  • 1865-1914 - Marie von Pfeil, żona Eberharda
  • 1914-1945 - Friedrich Albrecht von Pfeil und Klein-Ellguth (1890-1945)[18]

Rezydencje Stillfriedów[edytuj]

Przypisy

  1. a b M. Staffa: Słownik geografii turyst. Sudetów. G. Sowie, W. Włodzickie, t. 11. 1995, s. 182.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. NID. [dostęp 19.11.14]. s. 78.
  3. Siedziba Nadleśnictwa. www.jugow.wroclaw.lasy.gov.pl. [dostęp 14.04.2015].
  4. Georg I von Stillfried und Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  5. Georg II. von Ratienitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  6. Jakob von Stillfried und Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  7. Heinrich, count Stillfried von Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  8. Johann Stillfried von Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 13.04.2015].
  9. Tobias, count Stillfried von Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 13.04.2015].
  10. Hans Bernhard, count Stillfried von Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 13.04.2015].
  11. Bernhard III von Stillfried und Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 13.04.2015].
  12. Raymund Erdmann A. Stillfried von Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  13. Johann Joseph I. Freiherr Stillfried von Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  14. Anna von Salburg. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  15. Michael Raymund Freiherr Stillfried und Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  16. Friedrich Stillfried und Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  17. Johann Joseph II., count Stillfried und Rattonitz. www.geneall.net. [dostęp 14.04.2015].
  18. Friedrich-Albrecht,Graf von Pfeil und Klein-Ellguth. www.geni.com. [dostęp 13.04.2015].

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Bieda, Wśród malowniczych wzgórz nad Włodzicą: zarys dziejów miejscowości gminy Nowa Ruda, Nowa Ruda: Wydawnictwo "Maria", 2007, ​ISBN 978-83-60478-20-2​, ss. 163-164
  • Marek Perzyński, Dolnośląskie zamki, dwory i pałace, Wrocław: Wrocławski Dom Wydawniczy, 2012, ​ISBN 978-83-927765-4-3​, ss. 280-290
  • Joseph Wittig, Kronika miasta Nowa Ruda. Kolebka i rozwój przestrzenny miasta Nowa Ruda, Cz. 1, tłum. Artur Olkisz, red. Wojciech Grzybowski, Nowa Ruda: "Maria", 2004, ​ISBN 83-88842-66-8
  • Joseph Wittig, Kronika miasta Nowa Ruda. Miasto pracujące, Cz. 3, tłum. Artur Olkisz, red. Wojciech Grzybowski, Nowa Ruda: "Maria", 2005, ​ISBN 83-88842-66-8​ (całość)
  • Joseph Wittig, Kronika miasta Nowa Ruda. Miasto walczące, Cz. 4, tłum. Artur Olkisz, red. Wojciech Grzybowski, Nowa Ruda: "Maria", 2005, ​ISBN 83-88842-66-8​ (całość), 83-88842-90-0 (cz. 4)
  • Joseph Wittig, Kronika miasta Nowa Ruda. Rozśpiewane miasto, Cz. 5, tłum. Artur Olkisz, red. Wojciech Grzybowski, Nowa Ruda: "Maria", 2006, ​ISBN 83-88842-66-8​ (całość), 83-88842-99-4 (cz. 5)
  • Słownik geografii turystycznej Sudetów. Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie, tom 11, pod red. Marka Staffy, Wrocław, Wyd. I-BiS, 1995, ​ISBN 83-85733-12-6​, s. 182-183