Zamek Gryf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek Gryf
Obiekt zabytkowy nr rej. A/853/497 z 12.12.1958[1]
Najwyższa część ruin zamku o zachodzie słońca
Najwyższa część ruin zamku o zachodzie słońca
Państwo  Polska
Miejscowość Proszówka
Rozpoczęcie budowy XIII w.
Zniszczono 1799 (częściowe rozebranie)
Pierwszy właściciel Konrad II Garbaty
Kolejni właściciele Wacław IV Luksemburski Benesz Chuśnik Schaffgotschowie
Położenie na mapie gminy Gryfów Śląski
Mapa lokalizacyjna gminy Gryfów Śląski
Zamek Gryf
Zamek Gryf
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lwóweckiego
Zamek Gryf
Zamek Gryf
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zamek Gryf
Zamek Gryf
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek Gryf
Zamek Gryf
Ziemia50°59′33″N 15°25′17″E/50,992500 15,421389
Strona internetowa

Zamek Gryf (niem. Greiffenstein) – ruiny średniowiecznego zamku we wsi Proszówka, na wzgórzu (447 m n.p.m.) panującym nad drogą Gryfów ŚląskiMirsk (obecnie droga wojewódzka nr 361), 6 km na południe od Gryfowa i 2 km na północny wschód od Mirska.

Historia[edytuj]

Zamek wybudował w XIII wieku książę głogowski Konrad na miejscu dawnego grodu Bobrzan[2]. Do końca XIV wieku znajdował się w rękach książąt świdnickich, później króla czeskiego Wacława IV[2]. W 1419 roku stał się własnością rodu Schaffgotschów i pozostał w ich rękach do 1798 roku[2]. W XVI i XVII wieku był powiększany i umacniany, między innymi poprzez dodawanie attyk do zamku górnego oraz rozbudowę zamku dolnego i bramy wjazdowej[2]. Dwukrotnie był oblegany przez Szwedów, w 1639 roku zamek obronił się, lecz zdobyto go 1645 roku. Sto lat później w 1745 roku zajęły go wojska pruskie, a w roku 1778 był już silną twierdzą[2]. W 1799 roku został częściowo rozebrany na materiał do budowy folwarku usytuowanego poniżej zamku[2]. Od tego czasu pozostaje w ruinie. Obecnie zamek jest własnością prywatną.

Architektura[edytuj]

Zamek składał się z trzech elementów: zamku górnego, zamku średniego i najmłodszego, a zarazem najsłabiej zachowanego zamku dolnego[2]. Najwyższą część zamku wzniesiono na planie nieregularnego pięcioboku, na północ ulokowano zamek średni, natomiast zamek dolny zajmował największą, wschodnia część[2]. W kaplicy na jednej ze ścian namalowany był swego czasu wizerunek dużego gryfa, od którego pochodzi nazwa zamku[2].

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie. 31 marca 2017; 7 miesięcy temu. [dostęp 11.01.2012].
  2. a b c d e f g h i Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 152-158. ISBN 978-83-89102-63-8.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]