Zamek w Ciepłowodach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Ciepłowodach
Obiekt zabytkowy nr rej. A/4047/719 z 1.09.1960
Zamek w Ciepłowodach
Zamek w Ciepłowodach
Państwo  Polska
Miejscowość Ciepłowody
Wysokość całkowita ok. 18 m
Kondygnacje 4 (wieża)
Rozpoczęcie budowy XIII w.
Ukończenie budowy XIV w.
Ważniejsze przebudowy ok. 1540
Zniszczono 1945
Położenie na mapie gminy Ciepłowody
Mapa lokalizacyjna gminy Ciepłowody
Zamek w Ciepłowodach
Zamek w Ciepłowodach
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ząbkowickiego
Zamek w Ciepłowodach
Zamek w Ciepłowodach
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zamek w Ciepłowodach
Zamek w Ciepłowodach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Ciepłowodach
Zamek w Ciepłowodach
Ziemia50°40′27″N 16°54′01″E/50,674167 16,900278

Zamek w Ciepłowodach – ruiny zamku z XIII w., znajdujące się w Ciepłowodach w województwie dolnośląskim

Historia[edytuj]

Zamek wzniesiono na pozostałościach drewniano-ziemnej siedziby rycerskiej założonej na początku XIII wieku przez Alberta I z Brodą[1]. Wiadomo, że w 1287 roku zamieszkiwał tu jego potomek, Albert III z Brodą[1]. Około 1400 roku powstał częściowo murowany zamek, na który składał się półkolisty mur obwodowy z kamienia oraz drewniana zabudowa dziedzińca[1]. Prawdopodobnie już wtedy wjazd znajdował się od południa, a całość otaczała nawodniona fosa. Pełny kształt tej fazy rozbudowy zamek uzyskał za Jana Seckilina, kanclerza księcia ziębickiego Mikołaja. W kolejnym etapie (pierwsza ćwierć XIV wieku) powstała wieża mieszkalna o czterech kondygnacjach i wysokości około 18 metrów[1]. Zbudowano ją z kamienia, na planie prostokąta o wymiarach 8 na 10 metrów[1]. W XV wieku zamek był siedzibą rycerza-rabusia Georga Reibnitza, a następnie książąt ziębickich. Od początku XVI wieku zamek należał do rodu Seidlitzów, którzy około 1540 roku dobudowali renesansowy budynek mieszkalny, a także (z pomocą Giovanniego Bernardo, budowniczego z Werony) zmodyfikowali fortyfikacje zewnętrzne budując kazamatowe basteje[1]. Przez kolejnego stulecia zamek był własnością kilku rodów szlacheckich, a w 1839 roku nabył go książę Wilhelm Orański. W roku 1841 zamek spłonął, z całego założenia pozostał w zasadzie jedynie obwałowania i mury[1]. Odbudowano go ją likwidując fosę i obwałowania[1]. W czasach nowożytnych powstał folwark w miejscu średniowiecznego przedzamcza. Około roku 1900 zamek był modernizowany[1]. W 1945 roku budowla została uszkodzona, potem przez pewien czas była użytkowana jako magazyn[1].

Architektura[edytuj]

Obecnie ruiny zamku w Ciepłowodach są własnością prywatną[1]. Zabytek nie jest remontowany. Zachowała się czterokondygnacyjna wieża mieszkalna, a obok niej jest relikt XIX–wiecznej przebudowy - wsparty na kolumnie podcień z cegły[2]. Wokół obiektu rośnie wiele starych dębów (podobno pierwsze z nich zasadzono w XV wieku z inicjatywy Georga Reibnitza)[2]. Wejście na wyższe kondygnacje nie jest możliwe. Od strony południowej zachowały się resztki mostu z przyporami[2].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i j k Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 64-67. ISBN 978-83-89102-63-8.
  2. a b c Ciepłowody. W: Dolnośląskie szlaki kulturowe [on-line]. [dostęp 2017-03-17].

Bibliografia[edytuj]

  • Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ​ISBN 978-83-89102-63-8​.
  • L. Kajzer, S. Kołodziejski, J. Salm: Leksykon zamków w Polsce. Warszawa: Arkady, 2012, s. 134-135. ISBN 978-83-213-4158-3.
  • B. Guerquin: Zamki śląskie. Warszawa: Wydawnictwo Budownictwo i Architektura, 1957, s. 44.