Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu
Obiekt zabytkowy nr rej. A/3110/167 z 15.02.1962
Pałac Oppersdorfów (na lewo od ruin kościoła św. Krzysztofa) 1945 r.
Pałac Oppersdorfów (na lewo od ruin kościoła św. Krzysztofa) 1945 r.
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Wierzbowa 30
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny barok
Rozpoczęcie budowy ok. 1725
Ważniejsze przebudowy 1924-1926 i po 2012
Zniszczono 1945
Odbudowano po 1945
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu
Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu
Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu
Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu
Ziemia51°06′25,3″N 17°02′14,6″E/51,107028 17,037389

Pałac Oppersdorfów we Wrocławiu (niem.: Oppersdorff-Palais) – dawny pałac miejski przy ul. Wierzbowej 30 we Wrocławiu.

Historia[edytuj]

Na miejscu przyszłego pałacu znajdował się w końcu XVI wieku słynny w całej Europie renesansowy ogród, który założył niemiecki szlachcic, botanik i lekarz Laurentius Scholtz von Rosenau. Miały w nim rosnąć pomarańcze, cytryny, figi, granaty i pistacje. Pod koniec XVII wieku kolejny właściciel ogrodu, adwokat Wolfgang Scharschmidt, założył tam ogród wodny z wyjątkowymi fontannami.[1]

Pałac w 2009 r., przed rekonstrukcją

W 1725 r. kupiła ten ogród hrabina Esterle, znana też jako Anna Maximiliana Aloysia von Oppersdorf (z domu von Lamberg), która znana była ze swobodnych obyczajów, a wśród jej wielu kochanków byli August II Mocny i Aleksander Benedykt Sobieski – syn króla Jana III. Nakazała zbudowanie w tym miejscu barokowego pałacu wg. projektu Christopha Hacknera. Pałac miał trzy piętra i mansardowy dach przyozdobiony okazałą, dwukondygnacyjną facjatą. Pałac wraz z ogrodem należał do rodziny von Lambergów do 1790 r. Później mieściły się w nim różne urzędy, wydawnictwa i redakcje. Ogród, który znajdował się za pałacem, zabudowano w 1909 r. stawiając tam budynki drukarni i wydawnictwa. W latach 1924-26 wnętrza pałacu gruntownie przebudowano w stylu neobarokowym wg. projektu Conrada Helbiga. [1]

W 1945 r. budynek został uszkodzony, a powojenna odbudowa zmieniła kształt pałacu (zlikwidowano facjatę, a dach zamieniono na niższy, dwuspadowy). W latach 1960. w pałacu mieścił się klub pracowników poligrafii. Zachował się bogato rzeźbiony portal, neobarokowy hol, stolarka niektórych drzwi i kuta balustrada schodów. Budynki drukarni przy ul. Piotra Skargi wyburzono w latach 2001-2003, a po obu stronach pałacu wybudowano kompleks biurowo-handlowy. [1] Sam pałac został gruntownie odrestaurowany i przywrócono mu kształt (m.in. podwyższono dach i dodano facjatę), zbliżony do przedwojennego.

Przypisy

  1. a b c Wojciech Prastowski: Odkrywamy Wrocław: Pałac Oppersdorfów. TuWrocław.com, 2012-05-06. [dostęp 2017-02-02].