Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu
Obiekt zabytkowy nr rej. A/2904/162 z 15.02.1962
Współczesny widok pałacu, siedziby Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego
Współczesny widok pałacu, siedziby Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Szewska 49
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neoklasycyzm
Rozpoczęcie budowy ok. 1467
Ważniejsze przebudowy 1560, 1670, XIX wiek
Właściciel Uniwersytet Wrocławski
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu
Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu
Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu
Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu
Ziemia51°06′45,8″N 17°02′08,4″E/51,112722 17,035667

Pałac Książąt Legnicko-Brzeskich we Wrocławiu, także Dom Zajezdny Książąt Legnicko-Brzeskich – dawny pałac miejski, znajdujący się we Wrocławiu, przy ulicy Szewskiej 49. Obecnie siedziba Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego.

Początkowo na miejscu obecnego pałacu istniał w średniowieczu dom zajezdny, urządzony przed 1467 r. przez księcia Mikołaja I, pana zastawnego na Brzegu, w kamienicy z XIV w., pełniącej prawdopodobnie funkcję zbrojowni.

Książę Jerzy II ok. 1560 r. wzniósł w tym miejscu okazały renesansowy pałac, z zapleczem gospodarczym sięgającym ul. Kuźniczej. Miał on trzy kondygnacje i 9 osi okiennych. Mieścił na parterze obszerna sień i kaplicę. Główne wejście zdobił portal z herbami Piastów i Hohenzollernów.

Kolejna przebudowa nastąpiła ok. 1670 r. za sprawą księcia Chrystiana II. Wnętrza ozdobiono stiukami, zmieniono elewację frontową. W takim stanie pałac przeszedł w 1709 r. z rąk księcia Leopolda Holsztyńskiego, syna Karoliny, ostatniej z linii śląskiej Piastów, w ręce sióstr urszulanek, które zaadaptowały go na szkołę dla dziewcząt. Po jej przeniesieniu do klasztoru w 1811 r. budynek został przejęty przez policję. W tym okresie miała miejsce kolejna przebudowa w wyniku której całe założenie wyniosło 4 skrzydła, z wewnętrznym dziedzińcem. Budowa nowego prezydium policji w latach 1925-1927 pozwoliła przekazać dotychczasową jej siedzibę na potrzeby dydaktyczne Uniwersytetowi Wrocławskiemu.

Po 1945 r. znalazły w nim miejsce trzy instytuty: Historyczny, Historii Sztuki i Filologii Klasycznej.

Bibliografia[edytuj]