Kraszowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miejscowości. Zobacz też: Kraszowice - dzielnica Świdnicy.
Kraszowice
Kościół filialny św. Jadwigi.
Kościół filialny św. Jadwigi.
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat bolesławiecki
Gmina Bolesławiec
Wysokość 195 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 288[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Tablice rejestracyjne DBL
SIMC 0189078
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Kraszowice
Kraszowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kraszowice
Kraszowice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Kraszowice
Kraszowice
Ziemia 51°12′57″N 15°31′08″E/51,215833 15,518889

Kraszowice (dawniej niem. Kroischwitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Bolesławiec, na pograniczu Pogórza Izerskiego i Pogórza Kaczawskiego w Sudetach.

W latach 1945-1954 siedziba gminy Kraszowice. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Historia[edytuj]

Miejscowość została wymieniona jako osobna wieś w łacińskim dokumencie wydanym w 1333 roku we Wrocławiu w zlatynizowanej staropolskiej formie Croswicz[2]. Kolejna wzmianka znajduje się w łacińskim dokumencie z 1250 roku wydanym przez papieża Innocentego IV w Lyonie gdzie wieś zanotowana została w zlatynizowanej obecnie używanej, polskiej formie „Crasovice”[3]. Nazwa miejscowości została zgermanizowana na Kroischwitz w wyniku czego straciła pierwotne brzmienie. Po II wojnie światowej polska administracja przywróciła wcześniejszą nazwę.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • zespół kościoła filialnego pw. św. Jadwigi z XVI-XIX wieku:
    • kościół pw. św. Jadwigi, powstały w XIII/XIV w., wzmiankowany w 1376 r., znacznie przebudowany lub wzniesiony na nowo w XVI w.; w 1817 r. uzyskał obecny wygląd
    • cmentarz, nieczynny
    • ogrodzenie z bramką
  • ruina renesansowego dworu z 1578 r., przebudowanego w XVIII i XIX w. Dwór został zniszczony w 1945 r.[5]

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Colmar Grünhagen 1854 ↓, s. 189.
  3. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 281.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych. Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31.12.2011. [dostęp 2012-06-12].
  5. Pogórze Kaczawskie. Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7, pod red. Marka Staffy, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ISBN 83-85773-47-9, s. 274-279

Bibliografia[edytuj]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.
  • Colmar Grünhagen: Codex Diplomaticus Silesiae T.22 Regesten zur schlesischen Geschichte 1327-1333. Breslau: E. Wohlfarth's Buchhandlung, 1903.
  • Pogórze Kaczawskie. Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7, pod red. Marka Staffy, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ISBN 83-85773-47-9, s. 274-279