Pałac w Luboradzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Luboradzu
Schloss Lobris
Obiekt zabytkowy nr rej. A/3065/585 z 24.08.1959[1]
Ilustracja
Zamek w Luboradzu
Państwo  Polska
Miejscowość Luboradz
Adres Luboradz 4
Typ budynku dwór obronny, zamek, pałac
Styl architektoniczny renesans, barok
Architekt Carlo Rossi, August Wilhelm Hogreve, Antoni Domenico Rossi
Rozpoczęcie budowy XV wiek
Ważniejsze przebudowy XVII, XVIII, XIX, XX w.
Pierwszy właściciel Nicolaus von Sachenkrirch
Kolejni właściciele rodzina von Schweinichen
Położenie na mapie gminy Mściwojów
Mapa lokalizacyjna gminy Mściwojów
Zamek w Luboradzu
Zamek w Luboradzu
Położenie na mapie powiatu jaworskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jaworskiego
Zamek w Luboradzu
Zamek w Luboradzu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zamek w Luboradzu
Zamek w Luboradzu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Luboradzu
Zamek w Luboradzu
Ziemia51°03′26,74″N 16°17′24,43″E/51,057428 16,290119

Pałac w Luboradzu – pałac w Luboradzu (województwo dolnośląskie) powstał w latach 1681–1686 w wyniku przebudowy istniejącego tu wcześniej dworu obronnego. W XVIII, XIX i XX wieku były przebudowywany, po raz ostatni w latach 1938–1944 według projektu Augusta Wilhelma Hogreve’a.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w tym miejscu istniał dwór obronny z XVI wieku[2]. Budynek ten w latach w 1681-1686 został gruntownie przebudowany na potężny pałac o barokowej formie[2]. W XVIII i XIX wieku budowla była przerabiana i restaurowana[2]. W latach 1938–1944 budynek został przebudowany według projektu Augusta Wilhelma Hogreve’a[2]. Po 1945 roku pałac był w dobrym stanie i należał do Urzędu Gminy w Mściwojowie[2]. W latach 1961–1963, oraz 1983-1984 budynek był remontowany, obecnie jest w złym stanie technicznym[2].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac jest dwutraktową, czteroskrzydłową budowlą z niewielkim dziedzińcem, posiada dwie kondygnacje i kryty jest dachami dwuspadowymi[2]. Nad wejściem od strony dziedzińca zachowała się stara tarcza herbowa[2]. Wschodnia elewacja z portalem bramnym i balkonem ponad dawną fosą podobna jest do wystroju zewnętrznego wczesnorenesansowych pałaców miejskich Starej Kastylii. W zachodniej części widoczne są na elewacjach relikty ozdób sgraffitowych w stylu renesansowo-manierystycznym[2]. Wewnątrz znajduje się sala balowa z portretami właścicieli pałacu pochodząca z końca XVII wieku oraz polichromowane, renesansowe stropy belkowe w kilku pomieszczeniach[2]. Od południa z budowlą sąsiadują pozostałości po parku oraz dawne budynki dworskie: stajnie i domy[2]. Pałac jest częściowo zrujnowany[2]. Obecnie są prowadzone prace renowacyjne wykonywane na zlecenie właściciela.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 33. [dostęp 19 marca 2017].
  2. a b c d e f g h i j k l Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 230–236. ISBN 978-83-89102-63-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ​ISBN 978-83-89102-63-8​.