Pałac w Luboradzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac w Luboradzu
Obiekt zabytkowy nr rej. A/3065/585 z 24.08.1959[1]
Pałac w Luboradzu
Pałac w Luboradzu
Państwo  Polska
Miejscowość Luboradz
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny barok
Architekt August Wilhelm Hogreve
Powierzchnia użytkowa 3200 m²
Rozpoczęcie budowy 1681 r.
Ukończenie budowy 1686 r.
Ważniejsze przebudowy XVIII i XIX w.
Położenie na mapie gminy Mściwojów
Mapa lokalizacyjna gminy Mściwojów
Pałac w Luboradzu
Pałac w Luboradzu
Położenie na mapie powiatu jaworskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jaworskiego
Pałac w Luboradzu
Pałac w Luboradzu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Luboradzu
Pałac w Luboradzu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Luboradzu
Pałac w Luboradzu
Ziemia51°03′26,74″N 16°17′24,43″E/51,057428 16,290119

Pałac w Luboradzu – pałac w Luboradzu (województwo dolnośląskie) powstał w latach 1681-1686 w wyniku przebudowy istniejącego tu wcześniej dworu obronnego. W XVIII, XIX i XX wieku były przebudowywany, po raz ostatni w latach 1938-1944 według projektu Augusta Wilhelma Hogreve'a.

Historia[edytuj]

Pierwotnie w tym miejscu istniał dwór obronny z XVI wieku[2]. Budynek ten w latach w 1681-1686 został gruntownie przebudowany na potężny pałac o barokowej formie[2]. W XVIII i XIX wieku budowla była przerabiana i restaurowana[2]. W latach 1938-1944 budynek został przebudowany według projektu Augusta Wilhelma Hogreve'a[2]. Po 1945 roku pałac był w dobrym stanie i należał do Urzędu Gminy w Mściwojowie[2]. W latach 1961-1963, oraz 1983-1984 budynek był remontowany, obecnie jest w złym stanie technicznym[2].

Architektura[edytuj]

Pałac jest dwutraktową, czteroskrzydłową budowlą z niewielkim dziedzińcem, posiada dwie kondygnacje i kryty jest dachami dwuspadowymi[2]. Nad wejściem od strony dziedzińca zachowała się stara tarcza herbowa[2]. Wschodnia elewacja z portalem bramnym i balkonem ponad dawną fosą podobna jest do wystroju zewnętrznego wczesnorenesansowych pałaców miejskich Starej Kastylii. W zachodniej części widoczne są na elewacjach relikty ozdób sgraffitowych w stylu renesansowo-manierystycznym[2]. Wewnątrz znajduje się sala balowa z portretami właścicieli pałacu pochodząca z końca XVII wieku oraz polichromowane, renesansowe stropy belkowe w kilku pomieszczeniach[2]. Od południa z budowlą sąsiadują pozostałości po parku oraz dawne budynki dworskie: stajnie i domy[2]. Pałac jest częściowo zrujnowany[2]. Obecnie są prowadzone prace renowacyjne wykonywane na zlecenie właściciela.

Przypisy[edytuj]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 19 marca 2017]. s. 33.
  2. a b c d e f g h i j k l Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 230-236. ISBN 978-83-89102-63-8.

Bibliografia[edytuj]

  • Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ​ISBN 978-83-89102-63-8​.