Zamek w Starej Kraśnicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Starej Kraśnicy
Obiekt zabytkowy nr rej. zamek A/3367/545 z 3.03.1959, brama A/1007 z 17.05.2007, park A/3368/603/J z 16.01.1980, oficyna A/3369/668/J z 11.05.1981
Willa przy zamku
Willa przy zamku
Państwo  Polska
Miejscowość Stara Kraśnica
Typ budynku Zamek
Ukończenie budowy XVI w.
Ważniejsze przebudowy pocz. XVII w.
Położenie na mapie gminy Świerzawa
Mapa lokalizacyjna gminy Świerzawa
Zamek w Starej Kraśnicy
Zamek w Starej Kraśnicy
Położenie na mapie powiatu złotoryjskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu złotoryjskiego
Zamek w Starej Kraśnicy
Zamek w Starej Kraśnicy
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zamek w Starej Kraśnicy
Zamek w Starej Kraśnicy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Starej Kraśnicy
Zamek w Starej Kraśnicy
Ziemia51°00′09″N 15°54′52″E/51,002500 15,914444

Zamek w Starej Kraśnicy – wybudowany w XVI w. w Starej Kraśnicy[1].

Położenie[edytuj]

Zamek położony jest we wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Świerzawa, na pograniczu Pogórza Kaczawskiego i Gór Kaczawskich w Sudetach.

Historia[edytuj]

Manierystyczny zamek-dwór, istniejący już w XVI wieku, przebudowany w początkach XVII w.; obecne cechy stylistyczne uzyskał podczas przebudowy w latach 1610–1622 dla rodziny von Schweinichen; remontowany po 1900 roku; po 1945 r. przejęty przez PGR, opuszczony w latach 60. XX wieku, następnie popadły w ruinę. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park dworski, z XIX w., po 1945 r. zdewastowany; brama wjazdowa, manierystyczna z 1622 roku oraz pozostałości murów obronnych, zachowane w złym stanie; oficyna folwarczna - willa, obecnie dom nr 1 z 1902 r., wzniesiona w stylu historycznym przez właścicieli sąsiedniego dworu; po 1945 r. przejęty przez PGR, od lat 80. XX w. w ruinie.

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 4.04.2015].

Bibliografia[edytuj]