Pałac we Wleniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac we Wleniu
Obiekt zabytkowy nr rej. 392/664/J z 11 maja 1981 roku[1]
Pałac Książęcy we Wleniu
Pałac Książęcy we Wleniu
Państwo  Polska
Miejscowość Wleń
Adres ul. Winiogórska 11, 59-610 Wleń[2]
Styl architektoniczny francuski barok
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy XVI wiek
Ważniejsze przebudowy 1741, 1894, 2004
Pierwszy właściciel • rodzina Czedliczów
Kolejni właściciele • Hannos
Wawrzyniec Jakub Held d'Arlé
Wilhelm Rohrbeck
Dorothea Rohrbeck
Obecny właściciel osoba prywatna z Gdańska
Położenie na mapie Wlenia
Mapa lokalizacyjna Wlenia
Pałac we Wleniu
Pałac we Wleniu
Położenie na mapie gminy Wleń
Mapa lokalizacyjna gminy Wleń
Pałac we Wleniu
Pałac we Wleniu
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lwóweckiego
Pałac we Wleniu
Pałac we Wleniu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac we Wleniu
Pałac we Wleniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac we Wleniu
Pałac we Wleniu
Ziemia51°01′01,726″N 15°40′54,008″E/51,017146 15,681669
Strona internetowa

Pałac we Wleniubarokowy pałac położony jest na prawym brzegu rzeki Bóbr w granicach miasta Wleń, w gminie Wleń, powiecie lwóweckim, województwie dolnośląskim. Dnia 11 maja 1981 roku pod numerem 392/664/J, pałac został wpisany do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa.

Historia pałacu[edytuj]

Pałac książęcy wybudowany został w XVI wieku przez rodzinę Czedliczów, która panowała tutaj od czasów średniowiecznych. W XVII wieku właścicielem pałacu został Hannos, który pełnił funkcję komisarza wojennego. W tym czasie pałac był wielokrotnie niszczony przez Szwedów. W 1741 roku posiadłość przejmuje Wawrzyniec Jakub Held d'Arlé rotmistrz pruskiej królewskiej jazdy konnej. Przebudował on pałac, nadając mu styl francuskiego baroku. Założył ponadto ogród, który otoczony jest kamiennym murem. W 1894 roku majątek stał się własnością Wilhelma Rohrbecka. Był on członkiem Towarzystwa Dendrologicznego z Berlina. W tym czasie nastąpiła znaczna zmiana pałacowego parku. Posadzono m.in. rzadkie okazy drzew i krzewów. Rohrbeck przeprowadził równie gruntowny remont pałacu. Uprościł elewację, dach pokrył łupkiem, część frontową otoczył kutym ogrodzeniem. Wilhelm Rohrbeck zmarł w 1914 roku, a dziedziczką została tylko jego córka - Dorothea Rohrbeck, która została w 1921 roku zamordowana. Po II wojnie światowej zabytkowa budowla została okradziona przez sowieckich żołnierzy, a pałac podzielono na mieszkania dla rodzin przybyłych z Kresów Wschodnich. W latach 70. XX wieku zabytek przekształcono w ośrodek kolonijno-wypoczynkowy. Po pewnym czasie budynek zaczął niszczeć i został przeznaczony do rozbiórki. Pałac został uratowany przed rozbiórką przez Zakład Transportu Poczty Polskiej, którego dyrektor postanowił wyremontować. W 2004 roku pałac stał się własnością prywatną, zakupił ją przedsiębiorca z Gdańska[3]. Obecnie w obiekcie mieści się pensjonat i kawiarenka.

Ciekawostki[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Marek Gaworski - "Najpiękniejsze zamki i pałace Śląska i pogranicza polsko-czeskiego", Matiang, Strzelce Opolskie 2012, ​ISBN 978-83-932293-6-9

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie. 31 marca 2017; 7 miesięcy temu. [dostęp 17 marca 2013].
  2. Dane adresowe zamku. [dostęp 17 marca 2013].
  3. Gaworski Marek - "Najpiękniejsze zamki, pałace Śląska i pogranicza polsko-czeskiego" Wydawca - Matiang (Strzelce Opolskie 2012) Strona - 33 ​ISBN 978-83-932293-6-9
  4. Pałac "bohaterem" filmu. [dostęp 17 marca 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj]